Manikandan Kuppusamy @manikdeveloper

என்னுடைய சாவு தமிழ் மண்ணுக்கும் தமிழீழ மக்களுக்கும் என்றதற்காக சந்தோசபடுவனேயோழிய நான் என்றைக்கும் பயப்பட்டதில்ல தன்னுயிரையே களத்தில் ஆயுதமாக்கிய வீரவேங்கைகள் கரும்புலிகள் 💛❤️ #யூலை5 #உயிராயுதம்2026 #கரும்புலிகள்_நாள்2026

நெல்லியடி மகாவித்தியாலயத்தில் முகாமிட்டிருந்த இரணுவத் தளம் தகர்க்கப்பட்ட நாள் 05.07.1987 #கரும்புலிகள்நாள்_2026 #உயிராயுதம்_2026

எங்கள் தடை நீக்கிகள்..

38 ம் ஆண்டு வீரவணக்க நாள்

"கடவுளையே கடன் கொடுத்த இனத்தின் பிள்ளைகள் நாங்கள்" #NTK | #Seeman | #Murugan

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

ஒரு நிமிடம் அவர்களுக்காக்க... அவர்களில் பலருக்கு பெயர்களோ முகவரிகளே கிடையாது. அவர்களின் முகங்களும் தெரியாது... உயிராயுதம் ... சூலை 05 கரும்புலி நாள்...

சி.விஜயபாஸ்கர் எனும் மாசில்லா மாணிக்கம்! தமிழக வாஷிங் மெஷின் கழகம் என்ற ஜூ.வி. கவர் ஸ்டோரியிலிருந்து... vikatan.com/juniorvikatan #JuniorVikatan #Magazine #Vijayabaskar #TVK #TamilPolitics

தமிழர் விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் நீங்கா இடம் பிடித்த முதல் கரும்புலி "கேப்டன் மில்லர்". நெல்லியடி இராணுவ முகாம் மீதான தாக்குதலில் தன் உயிரையே தேசத்திற்காக ஆகுதியாக்கிய மாவீரன்.

கரும்புலி மாவீரனின் கடிதம் ஒன்று..

நாளை ஜூனியர் விகடனில்... #JuniorVikatan | #Magazine

கரும்புலிகள் எங்கள் காவல் தெய்வங்கள் ..

முருகன்- மூவேந்தர்கள்- மேதகு 🙏❤️

கரும்புலிகள் நாள் ஜூலை 05

இறந்தவர்களுக்காக அழுதவர்கள் மத்தியில் அழுதவர்களுக்காக இறக்க துணிந்த மாவீரர்கள்🙏🏾💛❤️🐯 #யூலை5 #உயிராயுதம்2026 #கரும்புலிகள்_நாள்2026

எங்கட கடலில், கடற்கரையில் எங்கட சின்ன பிள்ளைகள், எங்கட எதிர்கால சந்ததியினர் சந்தோஷமா எதிரியின் அச்சம் இல்லாம விளையாடோனும்! - கரும்புலி மேஜர் பரதன் #கரும்புலிகள் #யூலை5 #விடுதலைப்புலிகள்

எங்கள் தடை நீக்கிகள்..

கரும்புலி மேஜர் சிறிவாணி வீரவணக்க நாள் அவள் அழுதுகொண்டிருந்தாள். மனதுக்குள் அல்ல. அது ஒருபுறமிருக்க சத்தமாக விக்கி விக்கி அழுதாள். அவளது அழுகைச் சத்தம் எங்கும் பரவியது. ஆனால், அவளது அழுகைக்கான காரணம் சிலருக்குத்தான் தெரிந்திருந்தது. அந்த அழுகையில் ஏதோ ஒரு வேண்டுதல் இருந்தது. அவள் கலங்கும் விழிகளில் என்னவோ எதிர்பார்ப்பு நிறைந்திருந்தது. அவளது வேண்டுதல்களும் எதிர்பார்ப்புகளும் சாதாரணமாக இருக்கவில்லை. தாக்குதலுக்குப் புறப்படுகின்ற அணிகளோடு தானும் தாக்குதலுக்குச் செல்ல வேண்டும். அதற்காகத்தான் அந்த அழுகை. இதைவிட அவள் எதற்காகவும் கண் கலங்குவதில்லையே. அவள் தன்னுடன் நிற்கின்ற அணிகள் செல்லும் சண்டைகள் அனைத்திற்கும் தானும் சென்றுவரவேண்டும், தன்னால் அதியுச்சமாய் தேசத்திற்கு எதைச் செய்ய முடியுமோ அதைச் செய்துவிட வேண்டும் என்ற ஆவலும் தான் நிறைந்திருந்தது. அந்த ஆவலும் சுறுசுறுப்பும் அவள் இயக்கத்தில் இணைந்த நாளிலிருந்து என்றும் குறைந்ததே இல்லை. அணிகள் வேவிற்காகவோ அல்லது தாக்குதலுக்காகவே புறப்படுகிறது என்றால் அவள் ஆவல் மேலெழ தானும் அந்தக் களங்களிற்குச் செல்லவேண்டுனெத் துடித்துக் கொண்டிருப்பாள். அவளின் இடைவெளியில்லாத வேண்டுதலினால் பொறுப்பாளர் அவளிற்கு அந்த தாக்குதலில் சந்தர்ப்பம் கொடுத்தால் அவளது முகம் அடுத்த கணமே எண்ணற்ற மகிழ்ச்சியால் மலரும். புன்னகை தவழும் முகத்தோடு மற்றவர்களிற்கும் சிரிப்பூட்டிக் கொண்டு தானும் சிரித்து கலகலப்பாக இருப்பாள். இப்படி சண்டை ஒன்றிற்குச் செல்வதற்காய் சண்டை செய்பவள்தான் ஸ்ரீவாணி. அவள் அதிக உயரம் இல்லாத தோற்றம், சிரித்து எல்லோரோடும் பழகுகின்ற சுபாவம். மற்றவர்களைப் புரிந்து கொண்டு அன்பாய்ச் சண்டை செய்வது, அவர்களைக் கோபப்படுத்தி பின்பு அன்பு வார்த்தைகளால் நெகிழச்செய்து, தாயாய் அரவணைக்கும் இயல்பு, அடிக்கடி மகிழ்வாய்க் குறும்பு சொல்லி எல்லோரையும் மகிழ்வாய் வைத்திருக்கவேண்டும் என்ற துடிப்பு எல்லாம் அவளிற்கு உரிய பண்புகள். சிரித்து கலகலப்பாய் அவள் திரிகின்ற போது மனதில் சிறுதுளிக் கவலையும் இல்லாதவளைப் போல் மற்றவர்களுக்குத் தெரிந்தாலும் அவளிற்கு மட்டுமே அடையாளம் தெரியும் சோகங்கள் எத்தனையோ..?! அவள் ஊரை விட்டு இயக்கத்திற்குப் புறப்பட்டு பத்து வருடங்கள் ஆகப்போகின்றன. இந்த நீண்ட கால இடைவெளியில் மீண்டும் ஒரு தடவை அவள் நேசித்த ஊரையோ வீட்டார்களையோ பார்க்க முடியவில்லை. இந்த ஏக்கம்தான் மழை விட்ட பின்னும் சூழ்ந்திருக்கும் கருமேகமாய் நினைவில் எங்கும் படர்ந்திருந்தது. என்ன செய்வது? இராணுவக் கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசத்திற்குள் அவளின் ஊரும் உறவுகளும். விடுமுறையில் சென்றாலும் அவள் எப்படி அவளின் ‘கழுதாவளை’ கிராமத்தைச் சென்று பார்ப்பாள்? அங்கிருக்கும் உறவுகளோடு எப்படிக் கதைப்பாள்? அதுதானே பகலில் போராளிகள் நடமாட முடியாத இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு பிரதேசமாயிருக்கிறதே. அம்மா, அப்பாவைப் பார்க்க வேண்டும்… அவர்களோடு பேச வேண்டும் என்ற மனக் குமுறலோடு, அவள் சிறு பிள்ளையாய் தூக்கி விளையாடி பாசம் கொட்டி வளர்த்த ஆசைத் தம்பியைப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்ற நினைவுகளும் நெஞ்சில் பலமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தன. மனம் விம்மி வேதனையில் தவிக்கின்ற போது அவளுக்குள் எழுகின்ற எண்ணங்களை கடிதமாக்கி அப்பா அம்மாவிற்கு அனுப்புவதற்குக் கூட முடியாது. அவள் அனுப்புகிற கடிதங்கள் இராணுவத்திடமோ அல்லது தேசத் துரோகிகளிடமோ அகப்பட்டு விட்டால் வீடு எதிர்நோக்கும் அவல நிலையை நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது. அதனால்தான் மனச்சுமையை தனக்குள்ளேயே சுமந்தபடி மற்றவர்களிற்காகச் சிரித்தபடி வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறாள். இராணுவங்கள் செய்யும் அநீதிகளுக்குப் பயந்து இப்படியெல்லாம் நடந்துவிட்டதே என்று நொந்து போகாமல், வேதனையத் தந்தவர்களையே வேக வைத்துவிட துடித்துக் கொண்டிருந்தாள் அந்த உன்னதமான போராளி.

ஹாட்லி கல்லூரியின் “வசந்தன் விளையாட்டு மைதானம்” – ஒரு வீரப்பெயர், ஒரு வரலாறு ஹாட்லிக்கல்லூரியின் விளையாட்டு மைதானத்தின் பெயர் "வசந்தன் விளையாட்டு மைதானம்". காரணம் வசந்தன் ஒரு சிறந்த விளையாட்டு வீரன்.  மாவட்ட மட்டத்தில் அவன் உயரம் பாய்தல் , கோல் ஊன்றி பாய்தல் போன்ற விளையாட்டுகளில் சாதனையை படைத்திருந்தான்.  நாங்கள் ஹாட்லியில் படித்துக்கொண்டிருந்த 1996 களில் சிங்கள இராணுவம் எங்களின் பாடசாலையின் அரைவாசியை ஆக்கிரமித்து இருந்தார்கள்.  “வசந்தன் “ விளையாட்டு மைதானத்தின் முன் இருந்த ஆமிக்காறங்களின் காவலரணை தாண்டித்தான் ஒவ்வொருநாளும் பள்ளிக்கூடம் போகவேணும்.  ஒவ்வொருநாளும் வரிசையில். நின்று பள்ளிக்கூட பைகளை திறந்துகாட்டி, உடல் பரிசோதனையின் பின்பே பள்ளிக்கூடம் போகவேணும்.  சகோதரப்பாடசாலையான மெதடிஸில் படித்த பெண்களுக்கும் , எங்கட பள்ளிக்கூடத்தில் படித்த எல்லோருக்கும் அந்த நாட்கள் நல்லா நினைவிருக்கும்.   அந்த நேரம் பிரிகேடியர் கேணல் விஜரத்னா வடமராட்சிக்கு பொறுப்பாக இருந்தார். ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் வசந்தன் விளையாட்டு மைதானத்தில் தான் அவர் உடற்பயிற்சி செய்வார். அவரைக்கூப்பிடாமல் விளையாட்டு போட்டியை எந்த பாடசாலையிலும் நடத்த முடியாத காலப்பகுதி அது.  ஒருக்கால் எங்கட பள்ளிக்கூட விளையாட்டு போட்டி அழைப்பிதழில் "vasanthan playground" எண்டு இருந்ததை கவனித்த பிரிகேடியர்; அதைப்பற்றி விசாரிக்க.... ஆரோ எங்கட ஆக்கள் விவரமாக போட்டுக்குடுத்துவிட்டாங்கள்.  பிரிகேடியர் கேணல் விஜரத்தினா "வசூல்ராசா MBBS " படத்தில் வாற சிரிப்பு வில்லன் பிரகாஸ் ராஜ் போன்றவன். சிரிச்சுக்கொண்டே எல்லாரையும் "டீல்" பண்ணுற ஒரு ஆமி கொமாண்டர்.  பாக்கத்தான் சிரிப்பு. ஆனால் முழு வில்லன். வசந்தன் ஆர் எண்டதை அறிஞ்ச பிரிகேடியருக்கு வந்த கோபத்தில்; எங்கள் பள்ளிக்கூடத்தில் அப்ப பதில் அதிபராக இருந்த குணசீலன் சேரை தூக்கி நாலாம் மாடியில் வைச்சு விசாரிச்சு உள்ளே போட்டுவிட்டான்.  அதன் பிறகு நாங்கள் செய்த போராட்டத்தின் பின்; குணசீலன் சேர் வெளியில் வந்தார். யார் அந்த வசந்தன்? ஏன் அவனின் பெயர் எங்களின் பாடசாலை விளையாட்டு மைதானத்துக்கு வைக்கப்பட்டது? தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டத்தின் முதல் கரும்புலி மில்லர் தான் வசந்தன்.  வசந்தன் விளையாட்டு மைதானம் என்ற பேரைக்கேட்டு கடுப்பான அதே பிரிகேடியர், 1998 ஆம் ஆண்டின் பிறிதொரு நாளில்  இன்னொரு வசந்தனால் வெடித்து சிதறினார்.

நெல்லியடியில் முகாமிட்டிருந்த இராணுவத் தளம் தகர்ப்பு…

உங்களுக்கும் எனக்கும் தெரியாதது முதல்வருக்கு தெரியும் 😁 #remotely_operated_vehicle