ชะแลงงัดฝาโลง @Chatchavan09

ใครอยู่เชียงใหม่วันเสาร์ที่ 1 สิงหา ชวนมางานทอล์กที่จัดโดยคุณนิ่มเองจ้า Housescape Design Lab เปิดบ้าน ชวนคุย “สภาวะชั่วคราว-ค้างคืน-ตลอดไป : ว่าด้วยการออกแบบที่อยู่อาศัยในกิจกรรมประจำวัน” เราชวนผู้ที่สนใจ สังเกต และบันทึกวัตถุทีสัมพันธ์กับชีวิตประจำวันของผู้คน และผู้เขียนหนังสือสถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราดอย่าง ชัช - ชัชวาล สุวรรณสวัสดิ์ จาก everyday architect design studio มาล้อมวง แล้วชวนกัน ‘รื้อ’ และ ‘ถอย’ กลับมามองและตั้งคำถามกับสิ่งที่ ‘สถาปนิก’ อย่างพวกเรากำลังทำอยู่ - สถาปัตยกรรมแก้ปัญหาได้จริงไหม? : เพราะมนุษย์รักสบาย เลือกทางง่าย ออกแรงน้อย แล้วจะมีทางไหนที่ทำให้ดีไซน์ชนะความเร็ว - หรือสถาปัตยกรรมที่ดี คือสถาปัตยกรรมที่พร้อมโดนแฮก? : คำว่า ‘ดีไซน์ที่ดีที่สุด’ มีจริงไหม หรือจริงๆ แล้วควรเป็น ‘ดีไซน์ที่เหมาะสม’ เตรียมพร้อมรับการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา - ตรงกลางระหว่างสถาปนิกกับผู้ใช้งานอยู่ไหน? : ระหว่างอีโก้วิชาชีพกับการใช้งานอย่างสะดวก เราจะพบกันครึ่งทางตรงไหนดี ร่วมด้วยคนตาม : เบล-พีระพงษ์ พรมชาติ Housescape Design Lab และคนชง : นิ่ม-ณัฐนิช ชัยดี เป็นผู้ดำเนินรายการ ชวนล้อมวงหาคำตอบ ให้ประเด็นเดือดๆ กลายเป็นเรื่องคุยสนุกในวงเพื่อนฝูง แล้วมากระดกยกแก้วเคลียร์คำถามคาใจไปด้วยกัน 📅 วันเสาร์ที่ 1 สิงหาคม 2569 เวลา 17.30 น.-19.30 น. 📍 Housescape Design Lab เชียงใหม่ 🎟️ 100 บาท (ได้รับเบียร์ 1 ขวด) #skiixyworks

查猜萬．蘇汪薩瓦《泰式街頭雜亂建築》 .筆記的方式與思考邏輯。 .街頭公共空間的私有物，因為很醜所以不會被偷走。

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

@rosesilysm ขอบคุณที่รีวิวค้าบ หนังสือเก่าแล้วเนี่ย

มีกิจกรรมสนุกๆ วันเสาร์นี้มาประชาสัมพันธ์ Workshop #กรุงพามันส์ สร้างฮีโร่แบบไทยๆ จากแรงบันดาลใจรอบกรุง โดย ซัน-ชาคร ขจรไชยกูล นักวาดภาพประกอบ เพจ @sunntudio ที่จะชวนคนทุกคนมาค้นหาว่า ในกรุงเทพฯ มีอะไรให้คนขี้สงสัยได้หยิบจับไปออกแบบคาแรกเตอร์ได้ รายละเอียดตามรูปเลย

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

บ่นเรื่องสวนสาธารณะก็ต้องมีคนมาถามว่าแล้วสวนลุมสวนเบญล่ะ สวนใน กทม. ไม่ได้กระจายตัวขนาดนั้น คนต้องนั่งรถ/ขับรถเข้ามาสวนกลางเมือง = เสียเงิน ความไม่ฟรีไม่ใช่เรื่องค่าเข้าเลย สวนใหญ่ๆ กระจุกตัวอยู่ฝั่งกรุงเทพฯ คนฝั่งธนมีสวนไหนให้ไป สวนธนก็ไม่ได้ใกล้ทุกพื้นที่จ้า

พูดถึงเรื่อง life hack นี่เคยไปดูนิทรรศการ ‘สถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราด’มา รวมสเก็ตช์แก้ปหของคนไทย แต่ละอันคือค่ดเจ๋งอ่ะ แบบคิดได้ไง555555 มีรวมเป็นหนังสือด้วยนะ ของสนพ.แซลมอน อ่านแล้วชอบดูเมืองมากขึ้น เผื่อเห็นอะไรแบบนี้บ้าง🤣🤣🤣

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

ผีในห้อง @TTSS7711

a year ago

นึกถึงคลิปที่ยายป๋อมแป๋มบอกว่าไปเรียนทำขนมที่ตปท. ละต้องทุบช็อคโกแลตมั้ง แต่ค้อนทุบไม่อยู่ ทุกคนเลยต้องรอ วิถีคนไทย งง รอทำไม ก้นหม้อก็มี ทุบสิคะ555555555555555 มันก็แค่เอาของแข็งทุบอะ รอไม ฟาดกับโต๊ะก็แตกแล้วมั้ง

15 27K 11K 12.2M 1K

@sleepybeee_ ขอบคุณที่นึกถึงนิทรรศการนี้นะครับ เดี๋ยววันที่ 21 ที่ tcdc นี้จะมีนิทรรศการใหม่เกี่ยวกับความไทยๆ รอบตัวอีกแล้ว จัดกับเพื่อนๆ ครับ เผื่อสนใจค้าบ

[ฤดูร้อนของพ่อที่เลือนหาย] วันนี้ผมไปชมนิทรรศประสบการณ์ผู้ป่วยและผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อม Summer Explode ในนิทรรศการมีเรื่องราวส่วนตัวอันมีค่า บอกเล่าเรื่องราวความพยายามให้การดูแลใส่ใจอย่างดีที่สุดเท่าที่ครอบครัวหนึ่งจะให้แก่กันได้ เป็นนิทรรศการที่เอื้อเฟื้อ เพราะเรื่องราวเหล่านี้ ใช่ว่าผู้ดูแลจะเอื้อเฟื้อแชร์เทคนิคกันได้ง่ายๆ เพราะลำพัง แค่ดูแลผู้ป่วยและตนเองก็เหนื่อยอยู่แล้ว ภายหลังผู้ป่วยวายชนม์ ก็ใช่ว่าจะอยากเหลียวกลับมาบอกเล่าประสบการณ์ให้คนอื่นฟัง คุณณิ ทำหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์จัดแสดงข้าวของและงานศิลปะประกอบการดูแลของคุณพ่อวิชาญ อาทิตยพงศ์ ผู้อยู่บ้านเฉยๆ อาชีพค้าขาย (และอยู่กับอาการสมองเสื่อมร่วมกับภรรยาและลูก) ให้พวกเราได้ชมเป็นวิทยาทาน ทั้งบันทึกลายมือและอนุทินการดูแลตนเองและความเจ็บป่วย บทสะท้อนใคร่ครวญถึงการดูแลแต่ละขั้น จนกระทั่งค้นพบเครื่องมือและหนทางดูแล ด้วยกระบวนการศิลปะ การระบายสีมันดาลา ซึ่งได้รับการจัดแสดงในนิทรรศการนี้ด้วย ผมโชคดีที่ได้พบคุณณิ สอบถามถึงเส้นทางประสบการณ์การดูแล น่าตกใจที่ระบบสุขภาพของเราไม่ค่อยทำหน้าที่เป็นผู้นำทางการดูแล (care navigator) มากเท่าที่ควร กว่าคุณพ่อและครอบครัวจะได้รู้จักเครื่องมือการดูแลภาวะสมองเสื่อมด้วยกระบวนการศิลปะก็กินเวลาถึง 2 ปี ความรู้ส่วนใหญ่จากการดูแลมาจากสมาคมผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อม ซึ่งก็ใช้เวลานานกว่าคุณพ่อและครอบครัวจะพบเจอกลุ่มช่วยเหลือดูแลกัน เรื่องราวในนิทรรศการ เป็นทั้งความหวังและเสียงสะท้อนต่อช่องว่างนโยบายที่ขาดหายไป ผมเห็นความหวังของพลังผู้ดูแลที่ไม่ยอมแพ้ที่จะให้การดูแล เลือกวิถีชีวิตที่สอดคล้องกับความฝัน ความปรารถนาของตนเอง พร้อมไปกับดูแลแบบมาราธอน ได้จดช่องว่างนโยบายที่ไม่ได้เตรียมพร้อมรับความเสี่ยงของผู้มีอาการสมองเสื่อมระดับประชากร แม้แต่เรื่องพื้นฐานเช่น - การมีอยู่ของบุคลากรการแพทย์ที่เพียงพอจะให้การวินิจฉัยและบำบัดฟื้นฟูผู้ป่วยสมองเสื่อม - การจัดคู่มือแนะนำแนวทางดูแลผู้มีอาการสมองเสื่อมในราคาที่เข้าถึงได้ - การจัดศูนย์และกิจกรรมฟื้นฟูผู้ป่วยสมองเสื่อมในท้องถิ่น - นักสังคมสงเคราะห์หรือนักจิตวิทยาชุมชนที่จะช่วยสร้างความตระหนักให้ชุมชนเข้าใจผู้ป่วยสมองเสื่อม เพิ่มชุมชนที่เป็นมิตรกับผู้ป่วยสมองเสื่อม - การวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยกลับไปดูแลที่บ้านที่มีคุณภาพ และจัดระบบติดตามสนับสนุน - การสนับสนุนเครือข่ายและกลุ่มดูแลช่วยเหลือกัน หรือเครือข่ายมิตรภาพบำบัด (Self Help Group) สำหรับผู้มีภาวะสมองเสื่อมและผู้ดูแลอย่างน้อยอำเภอละ 1 แห่ง ผมเชิญชวนเพื่อนๆ ไปร่วมศึกษานิทรรศการชิ้นนี้ เพื่อขยายเรื่องเล่าอันสำคัญนี้ให้อยู่ในเนื้อในตัวของพวกเรา แปรเปลี่ยนเป็นพลังสำหรับการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมให้เอื้อต่อผู้มีภาวะสมองเสื่อมและผู้ดูแลในอนาคตอันใกล้ ชมนิทรรศการ “Summer Explode - ฤดูร้อนของพ่อที่เลือนหาย” ได้ถึงวันที่ 25 พฤษภาคม 2568 ณ Baansuan Sudawan

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

เน็ตโทสับใช้ DTAC เน็ตบ้านใช้ True แล้วพ่อพี่ใช้ไม่ได้ พี่ก็ใช้ไม่ได้พร้อมกัน นุเฟลค่ะพี่ พี่ควบรวมส่ะนุท้อออ

อีกหนึ่งหนังสือที่ฮอตฮิตติดชาร์ตเบสแซลเลอร์จนตีพิมพ์ซ้ำก็คือ ‘365 DAYS OF THAI URBAN MESS ARCHITECTURE สถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราด’ ของ ‘ชัชวาล สุวรรณสวัสดิ์’ บันทึกเรื่องราวสั้นๆ ถึงข้าวของที่ผู้คนตัวเล็กๆ ดีไอวายเพื่อแก้ปัญหาในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะราวตากผ้าจากไม้ไผ่ ท่อพีวีซีที่ไม่ได้เป็นแค่ท่อน้ำ รั้วและต้นไม้ที่กลายเป็นจุดบริการรับฝากของ และอีกสารพัดข้าวของตามรายทางที่หลายคนอาจมองข้าม วันนี้เลยขออวดโฉมหน้าตาในเล่มอีกสักรอบ เผื่อใครหาหนังสือที่อ่านเพลิน รีเลตกับชีวิตประจำวัน เห็นความเป็นเมืองที่อาศัยอยู่มากขึ้นก็จะได้รับการป้ายยาโดยพร้อมเพรียงกัน 👀 #Salmonbooks #ReadSalmon #365DaysOfThaiUrbanMessArchitecture #สถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราด

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

ชวนดูงาน The fabric of society บันทึกผ้าใบสีฟ้าขาวในสังคมไทยโดยช่างภาพลอนดอน Barry Macdonald จัดที่ทีซีดีซีชั้น 1 ถึง 13 ตุลา

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

ช่วงนี้ TCDC กรุงเทพฯ มีแต่นิทรรศการน่าไปเยือน นิทรรศการแรกคือ The Untold Story เรื่องผีท้องถิ่นที่ไม่เคยถูกเล่า ที่จะพาไปรู้จัก 30 ผีท้องถิ่น และเหล่าคาแรกเตอร์ผีร่วมสมัยที่ได้รับการออกแบบใหม่ อีกนิทรรศการคือ The Fabric of Society เซตภาพถ่ายผืนผ้าใบสีฟ้าขาวที่สะท้อนถึงสังคมไทย

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

ชวนไปนิทรรศการ ‘สถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราด’ ของ @Chatchavan09 ที่ชั้นห้า TCDC บางรักกันค่ะ นอกจากชิ้นงานสเก็ทช์ที่บันทึกถึงงานดีไซน์แบบไทยๆ ที่พี่ชัชสะสมมาตลอด 1 ปีแล้ว การจัดแสดงนิทรรศการที่ใช้ท่อฟ้ามาต่อเป็นเหมือนราวตากผ้าก็เวรี่ไทยและครีเอทีฟสุดๆ งานมีถึงวันที่ 8 กันยานี้ฮะ

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

ตามไปส่องสิ่งออกแบบไทยๆ ในคอลัมน์ ดีไซน์-เค้าเจอ ประจำเดือนสิงหาคมกัน ‘น้อยแต่มาก เล็กแต่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าอยู่ในรายละเอียด’ วลีเหล่านี้เป็นสิ่งที่เหล่าคนทำงานออกแบบหรือทำงานสร้างสรรค์มักได้ยินกันจนชินหู ซึ่งการวัดกึ๋นในผลงานออกแบบใดๆ ในปัจจุบัน เรามักไปตามดูกันตรงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ปรากฏอยู่ในผลงานนี่แหละ

ติดใจกับวิมานหนามที่ใช้เซตติ้งเป็นแม่ฮ่องสอน แน่นอนว่าเราชอบหนังไทยที่ถ่ายทอดความสวยงามและบริบทของพื้นที่ เพื่อชวนให้คนอยากเดินทางไปสัมผัส เช่น Cloud Cuckoo Country, Blue Again แต่เรื่องนี้ใช้โลเคชันในการถ่ายทอดปัญหาความเหลื่อมล้ำ ถูกมองข้าม ฉายภาพของความเจริญที่ไปไม่ถึง

ครั้งที่ 3 ที่สิ่งของทั่วเมืองกลับมาเรี่ยราดอีกหน 'สถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราด' นิทรรศการแห่งงานออกแบบเพื่อแก้ปัญหา กลับมาอีกครั้งใน TCDC Bangkok อ่านต่อได้ที่ Facebook : facebook.com/sumup.th #สถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราด #ThaiUrbanMess #TCDC #สถาปัตยกรรม #SUMUPShot #SUMUPTH

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

ไปดูนิทรรศการสถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราดที่ tcdc มา สนุกมากกับความ 'คนไทยคิดได้ไงวะ' แต่ละสิ่งแต่ละอัน สรรหามาก ละนิทรรศการน่ารักสุด เค้ามีแผ่นรีดแปะเสื้อให้หยิบกลับบ้านกันด้วย เอาไปรีดติดเสื้อ เป็นคณะเรี่ยราดเกร๋ ๆ อันนี้เป็นกระถางธูปธรรมชาติ กุละอย่างชอบ 555555

#สถาปัตยกรรมคณะเรี่ยราด เริ่ม 6 ส.ค. - 8 ก.ย. 2567 ที่ TCDC กรุงเทพฯ อยู่ตรงโถงทางเดินชั้น 5 ใครผ่านมาแวะดูได้จ้า 🌈

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

'ชัชวาล สุวรรณสวัสดิ์' แห่งคอลัมน์ ดีไซน์-เค้าเจอ ชวนมา 'เอ๊ะ' กับการมองหางานดีไซน์ที่น่าสนใจตามริมทางท้องถนน ซึ่งล้วนแล้วแต่มีความตั้งใจหรือเหตุผลใดๆ ซ่อนอยู่กับสิ่งของเสมอ โดยเฉพาะเรื่องของการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าในชีวิตประจำวัน อันเกิดจากสังคมบริบทเมืองที่เราอยู่อาศัย