Κύρος @_CyrusMagnus_

اگر مراد از «دستِ باخته» دی‌ماه است، مسئله فقط یک توییتِ سخیف نیست؛ مسئله ورشکستگیِ دستگاهی است که خونِ مردم را به استعارهٔ قمار فروکاسته. هزینه را ملت داده، اما زبانِ «برد و باخت» را حلقهٔ رهبری مصرف می‌کند. مبارزهٔ ملی کازینو نیست؛ مسئولیت، پاسخ‌گویی و اهلیت می‌خواهد.

@hojjat_kalashi @_Fereydoun_ درودها

گفتمان ملی‌گرایی چه ارتباطی با آیین شهریاری و نظام پادشاهی دارد؟ ملی‌گرایی ترجمه‌ی ناسیونالیسم است و ناسیونالیسم تعریف‌های متعددی دارد. اول باید دید منظور از ناسیونالیسم چیست. گاهی ناسیونالیسم به معنای پروژه‌ای سیاسی برای ساختن «ملت» است؛ یعنی طرح و نقشه‌ی یک دولت برای مهندسی و درست کردن ملت. مانند آن‌چه در آناتولی روی داد و طی یک پروژه سیاسی، ملت ترکیه از درون خاکستر عثمانی، مهندسی و ساخته شد. برای این مهندسی و پدید آوردن ملت، تاریخ و عقبه و هویت و زبان رسمی درست شد و بسیاری از زبان‌ها و هویت‌ها با برنامه رسمی نابود و یا انکار گشت. این معنا و مضمون ناسیونالیسم اصلاً ربطی به ایران ندارد؛ بنابراین به آیین شهریاری هم ربطی پیدا نمی‌کند. همان‌طور که در پاسخ به پرسش نخست نشان دادم، پدیداری ملت ایران روندی طبیعی داشته و نتیجه‌ی جریانی سیاسی یا ایدئولوژی ملی و پروژه‌ای دولتی یا برآمده از نظام بین‌الملل جدید نیست. از این جهت پدیداری ملت ایران را نمی‌شود با تاریخ ناسیونالیسم در دنیای جدید و غرب فهمید و سنجید. این سخنان هم ناسیونالیستی -به معنای شور و شوق ملی‌گرایانه و شکوهمند دیدن ملت- نیست. این سخنان ربطی به این علاقه و شکوهمند دیدن وطن و ملت ندارد بلکه بحث علمی است. این سخنان را مثلا آدام اسمیت که از بزرگترین متخصصان حوزه مطالعات ناسیونالیسم است نیز گفته است. حتی هابزباوم هم که ملت را پروژه دولتی و رسمی می‌داند، ایران را ملتی قدیمی و هزاره‌ای می‌بیند و نه متعلق به دوران جدید. بنابراین به این معنا آیین شهریاری به ناسیونالیسم و ملی‌گرایی ارتباطی ندارد. چون مسئله‌ی ما هرگز «ملت‌سازی» نبوده است. این که برخی در بحث توسعه، مدام از ناتمام ماندن پروژه‌ی ملت‌سازی صحبت می‌کنند یا آن را به دوره‌ی رضاشاه نسبت می‌دهند، از بی‌سوادی‌شان سرچشمه گرفته و هرگز در ایران مسئله‌ای به نام ملت‌سازی وجود نداشته است. ملت ایران به طور طبیعی وجود داشته و دارد؛ ساختن ملتی که موجود است، محال است! اما اگر ملی‌گرایی را به معنای جنبش سیاسی مثلاً در معنای دفاع از استقلال میهن و یا آن طور که در ادبیات مدرن به کار می‌رود، دفاع از حق حاکمیت ملی بدانیم، آنگاه به آیین شهریاری و ایده پادشاهی پیوندی می‌یابد. در دوره‌هایی که ایران در اسارت و بند انیرانیان و دشمنان و بیگانگان بود جنبش‌های ملی به نظام پادشاهی ارتباط پیدا کردند. در پاسخ به پرسش نخست اشاره کردم که در دوره‌ی اسطوره، نبرد با توران با پیشوایی شاه روی داد و داشتن یک پادشاهی مستقل در ایران ایده‌ی کهنی است. هرگاه ایران شکست خورده و اشغال شده این ایده که پادشاهی حق ایرانیان یا فرزندان ایرج است، ایده‌ای زنده و جریان‌ساز بوده است. در دوره امویان و عباسیان نیز چنین بود. امرا و فرمانروایان، شجره‌ی خود را یا به پهلوانان باستانی که نجات‌بخش ایران و یاور شاه بوده‌اند می‌رساندند یا به شاهی نامدار نسبت می‌دادند. طاهریان خود را از پشت رستم جهان پهلوان نامدار ایران می‌دانستند و از سویی هم به منوچهر نسب می‌رساندند. روشن است که نسب رساندن به رستم یا منوچهر فرزند ایرج، می‌تواند به چه ایده‌های غیرمستقیمی رهنمون شود. صفاریان همانطور که در تاریخ سیستان آمده، نسب خود را به ساسانیان و شاهنشاه خسروپرویز می‌رساندند؛ یعقوب منشور خلیفه را نداشت اما در کنار شمشیر بر همین ایده‌ی تداوم شاهنشاهی ایران و میراث ساسانی تکیه داشت. آل‌بویه و سامانیان هم خودشان را یه ساسانیان می‌رساندند. حتی جالب است که بدانیم خوارزمشاهیان هم خودشان را از سیاوش پسر کیکاووس کیانی می‌دانستند. شاه اسماعیل هم خود را پشت شاهان کیان دانسته است. پس می‌بینیم که از قدیم ایده‌ی پادشاهی ایرانزمین با ایده‌ی استقلال و داشتن حکومت مستقل ملی در پیوند بوده است. پس اگر ملی‌گرایی به معنای جنبش دفاع از ملت و دولت باشد از دیرباز با پادشاهی همراه بوده و این تداوم و حفظ وحدت ملی و پاسداری از ایران با پادشاهی ممکن شده است. این مسئله به نظر من فقط در مورد تاریخ قدیم نیست بلکه در تاریخ معاصر هم همین وضعیت حاکم است. بدون پادشاهی نمی‌توانستیم از درون جنگ جهانی اول و دوم بدون آن که رشته‌ی حیات ملی‌مان آسیب جدی ببیند، بیرون آییم. از سوی دیگر در ارتباط با وضع فعلی باید بگویم وظیفه‌ی حکومت دنبال کردن سیاست در راستای منافع ملی و خیر عمومی است. در این صد و اندی سال اخیر، جنبش‌های ضدملی نظیر بنیادگرایی اسلامی و ایده‌ی وحدت اسلام ظهور کرده‌اند که سیاست را، خرج کردن ایران برای امت اسلام تعریف می‌کنند، البته ایده‌ی اتحاد اسلام چه در ترکستان و چه در عثمانی در دوره عبدالحمید، تاریخ مفصلی دارد که نمی‌شود این‌جا به آن پرداخت. از مصاحبه با کیهان لندن

به مناسبت سالروز درگذشت روح‌الله خالقی: خالقی، نوآوری در موسیقی ایرانی را که مقارن با مشروطیت آغاز شده بود به کمال پختگی رساند. در سال ١٣٢۵ انجمن موسیقی ملی، به همت او تأسیس شد و سه سال پس از آن با با تأسیس هنرستان ملی موسیقی، به یکی از آرمان‌های هنری کشور، جامه عمل پوشاند.

برخی از میهن‌دوستان ممکن است فریب رؤیاهایی را بخورند که بیگانگان برای #ایران طراحی کرده‌اند. بیگانه هرگز در ابتدا صریحاً از تجزیه سخن نمی‌گوید؛ نخست با طرح شعار «حقوق اقوام» روان ملی ما را تکه‌تکه می‌کند و سپس گام‌به‌گام برنامه‌های خود را پیش می‌برد. #ایران_یکپارچه

احیای عظمت ایران و استقرار دوباره سامانه پادشاهی، اگر قرار است رخ دهد، باید صرفاً بر پایه اراده آزاد و آگاهانه ملت ایران باشد، نه خواست هیچ قدرت بیگانه؛ زیرا هیچ بیگانه‌ای از منظر منافع ملی ایرانیان به این مسئله نمی‌نگرد. #بازگشت_به_مشروطه #بازگشت_پادشاهی_پهلوی

در هجوم غبار و هیاهوی زمانه، یاد تو به‌سان پرچم شکوه و فرّه ایزدی، قامت آرزوی #ایران را به سوی رفعت و تجدد راست می‌کند. جاودان باد خاطرت در ضمیر این خاک که تو را به عنوان نماد شکوه، نظم و سرفرازیِ میهن به یاد خواهد آورد. 👑

خیر سرکار خانم، ما با تازیانه‌های نواخته نشده و اعتصاب‌های دروغین و خبر کذب جان‌های در خطر مشکل داریم. ما دروغگویان را انکار می‌کنیم. شما بابت تمام این دروغ‌ها با پاداش داخلی و جوایز خارجی جلو رفتید و از قضا خون‌‌های بسیاری بر گردن شماست

@drpezeshkian شرم بر تو و ولی فقیه‌ات.

@SGhasseminejad آقای قاسمی‌نژاد، دوستان شما باید درباره موکول کردن خیزش ملی به حمله اسرائیل و خیالاتی که شکست خورد به افکار عمومی پاسخگو باشند.

در ایران، حقوق باید بر مبنای شهروندی فردی تعریف شود، نه برساخته‌های قوم‌محور. ملت ایران، با تداوم تاریخیِ متمایز از ملل نوبنیاد اروپاییِ پس از نظم رومی، مجال «حقوق اقوام» به‌عنوان مقوله‌ای جداگانه نمی‌دهد؛ هرگونه سیاست قوم‌محور، انحراف از اصل برابری حقوقی همه‌ی شهروندان است.

به پاس آن شاهِ تبعیدی که در واپسین لحظه نیز به‌جای خویش، #ایران را برگزید و تا آخرین نفس، #تاج را نه بر سر، که بر قلبِ زخمیِ این سرزمین نگاه داشت.

۱/ در هر جامعه‌ای، #نظم و تداوم #میهن نیازمند تکیه بر ریشه‌هایی است که آزمون تاریخ را پس داده‌اند. خاندان پهلوی نه صرفاً یک نام، بلکه نمادی از پیوند اراده ملی با ساختار خرد سیاسی است.

#آغاز_تاریخ هگل می‌گوید تاریخِ جهان با «تاسیس امپراتوری هخامنشیان» آغاز می‌شود؛ زیرا ایدهٔ آزادی نخستین‌بار در مقیاس سیاسی پدیدار می‌گردد. در این افق، تأسیسِ امپراتوریِ هخامنشی به‌دستِ کوروش، لحظهٔ عبور از طبیعت به تاریخ است.

«اگر مسائل حقوقی خیلی استریت فوروارد (سرراست) بود مثل ریاضی، ما احتیاج به حقوق‌دان نداشتیم» خب بزرگوار چرا ریاضی‌دان داریم الان؟ مگر ریاضی سرراست نیست؟ 🤣

داریوش ایرانی @darushirani13

a year ago

جلال خطاب به دو کله پوک: وارد بحث‌های حقوقی نشیم چون کونمون میذارن!😂 #دفترچه_بیچارگی

11 22 80 9K 5

هیچ دعوایی درون جبهه پادشاهیخواه وجود نداره. ما به جز مشروطه فرم دیگری از پادشاهی در ایران نداریم. در زمین واقعیت هیچ پادشاهیخواهی نمیتونه بگه من مشروطه خواه نیستم چون اساسا لقب شاه و وظایف شاه، و جایگاه شاه و تمام تعاریفی که ما از شاه در ذهن خودمون داریم در چهارچوب مشروطه وجود خارجی داره. جریانی که میگه من مخالف مشروطه هستم در چند سال اخیر به جز حمله به مشروطه و تخریب و نابودی ساختار موجود شاهنشاهی ایرانی هیچ تولیدی نداشته. نمیگه من تعریفم از شاه اینه، جایگاهش اینه و میخوام اختیاراتش اینها باشه. فقط به مشروطه حمله میکنه و تخریب میکنه. قضیه دارک تر میشه وقتی ببینیم این جریان چهره های شاخصش چه کسانی هستند. چهره های شاخص و متفکر و فعال سیاسی این جریان نود درصد علنا میگن ما جمهوریخواه هستیم. از مهدی حاجتی، مجید توکلی، ایرج مصداقی، اسماعیل نوری علا و … همین الان بپرسید شما گرایش سیاسیتون چیه؟ هیچکدام نمیگن پادشاهیخواه! خب این چجور پادشاهیخواهی که رهبری فکری و سیاسیش جمهوریخواهه؟ گرفتید مارو؟ دعوای کنونی همون دعوای همیشگی بین نیروهای متمدن و بومی و نیروهای غیر بومی و مخالف تمدن ایرانه که قرن هاست در ایران در جریانه و بعد از ۲۲ بهمن ۵۷ به شکل کنونی یعنی پادشاهیخواه در برابر جمهوریخواه ادامه پیدا کرده. گروهی خواهان بازگشت به نظم اجتماعی، قانونی و سیاسی دوران پهلوی هستند و اون نظم رو ضامن رشد ایران و مردمش میدونن و گروه دیگر خواهان نفی این بازه زمانی از تاریخ ایرانند و حاضرن هرچیز دیگری رو امتحان کنن تا اون نظم قدیمی احیا نشه و اون مسیر دوره پهلوی ادامه پیدا نکنه. این دعوا هم ریشه در اقتصاد متفاوت (رانت و فاند در یک طرف و بخش خصوصی و درونزا در طرف دیگر)، فرهنگ متفاوت (فرهنگ ایرانی در برابر ضد فرهنگ ایرانی که یکروز مسلمانه یکروز چپ یکروز اسلام ستیز و هرگز نمیتونه آروم بگیره)، و طبقه اجتماعی (الیت در برابر طبقات زیرین) است. مدتی ممکنه دعوای همیشگی اندکی افول کنه، مدتی ممکنه به دلایل مختلف یک طرف دست بالا رو در دعوا پیدا کنه. ولی در نهایت تا وقتی اقتصاد رانت و فاند، ضد فرهنگ ایرانی و جنون تخریب و نابودی که ریشه تاریخی در حسادت به فرهنگ و تمدن ایرانی داره و بی نظمی ناپایدار و غیر طبیعی اجتماعی که باعث شده افراد نالایق بالانشین و الیت بشن ادامه داره این دعوا هم ادامه خواهد داشت. #بازگشت_به_مشروطه #جاویدشاه

دشمنان قانون اساسی با تزویر و تبلیغات، می‌خواهند ایران را به سوی هرج و مرج و وابستگی بکشانند. محمد رضا شاه پهلوی

@hojjat_kalashi @phase_shad بررسی بفرمایید. مگر آنکه بخواهید در خصوص این فرد عامی و کم‌سواد (رنجبری) هم از اعتبار رضا شاه دوم خرج کنید که هیچ از شما و آقایان قاسمی‌نژاد، اعتمادی و ... بعید نیست. @NUFDIran

@bizhan_adabi درود بر شما جناب ادبی