Eugeniusz Smolar @esmolar

NA ZIMNO, OKIEM OFICERA SŁUŻB. TO NIE PĘKNIE. TO PIERDOLNIE. Na zimno powiem tak. Tej eskalacji przemocy może się już nie dać zatrzymać zwykłym apelem o rozsądek. Nie na tym etapie. Nie po takim pompowaniu emocji. Nie wtedy, gdy prawica walczy o słupki, własną widownię i chwilowy aplauz ludzi, którym od miesięcy wlewa się do głów gniew. Oni nie będą słuchać. A Ruscy zrobią wszystko, żeby ten ogień nie zgasł za szybko. Piszę to jako były oficer służb specjalnych. Nie jako facet po lekturze kilku wpisów w internecie. Ja wiem, jak to się robi. Wiem, jak się grzeje tłum. Wiem, jak się wybiera punkt bólu. Wiem, jak się buduje atmosferę, w której pierwszy śmieć uznaje, że ma misję. Wiem też, jak potem wszyscy robią zdziwione mordy, że przecież nikt nie chciał, że emocje, że prowokacja, że incydent, że trzeba zachować spokój. Spokój trzeba było zachować wcześniej. Zanim ze zwykłych cywilnych Ukraińców zrobiono polityczną tarczę strzelniczą. Zanim każdy medialny pajac uznał, że może sobie szczuć, rechotać, pluć i jeszcze udawać obrońcę Polski. Zanim głowa państwa zaczęła biegać po scenie publicznej jak wariat z brzytwą i drzeć ryja razem z tłumem. Bo jak lata tic tac po pustej paczce, to jest zabawa. Jak lata głowa państwa i rozdaje emocjonalne przyzwolenie, to może się skończyć krwią. I żeby było jasne. Zełenski zrobił źle. Bardzo kurwa źle. W wielu sprawach można mu zarzucić głupotę, arogancję i kompletny brak wyczucia wobec Polski. Można mieć do Kijowa pretensje. Można mówić o Wołyniu, ekshumacjach, orderach, interesach, politycznej bezczelności i tym wszystkim, co przez lata zamiatano pod dywan. Tylko że jedna rzecz to spór z władzami Ukrainy, a druga rzecz to podpalanie nienawiści do ludzi, którzy tu mieszkają, pracują, uciekli przed wojną albo zwyczajnie próbują żyć. Ja tu nie bronię Ukraińców. Ja wam piszę, jak bym to rozegrał, gdybym siedział w Moskwie i chciał podpalić Polskę od środka. Bo te kurwy znam. Znam ich sposób myślenia. Znam ich zimną cierpliwość. Znam ich pogardę dla ludzkiego życia. A wy będziecie mieli wątpliwą przyjemność niedługo ich poznać, jeśli dalej będziecie uważać, że wojna hybrydowa to mem, troll i paru idiotów w komentarzach. Polska jest państwem przyfrontowym. Nie kabaretem pod remizą. Za wschodnią granicą idzie wojna, a my siedzimy na beczce prochu. W kraju mieszka i pracuje ogromna ukraińska społeczność. Rosja to widzi. Rosyjskie służby to widzą. Ich agentura to widzi. Trolle to widzą. Każdy, kto ma choć trochę mózgu, widzi, że to gotowy detonator. Najpierw miesiącami grzeje się nienawiść. Ukraińcy źli. Ukraińcy winni. Ukraińcy roszczeniowi. Ukraińcy uprzywilejowani. Ukraińcy zabierają. Ukraińcy obrażają. Ukraińcy zagrażają. Potem w sieci robi się syf. Potem w autobusie ktoś kogoś opluje. Potem wybita szyba. Potem pobicie. Potem politycy udają, że nic się nie dzieje, bo sondaże jeszcze się zgadzają. A potem ktoś ginie. Ukraińska rodzina. Ojciec na froncie. Matka z trójką dzieci w Polsce, bo tutaj miało być bezpiecznie. Bo tu miały przeczekać rosyjskie rakiety, alarmy, piwnice, strach i śmierć. Bo Polska miała być dla nich chwilowym schronem, nie kolejnym miejscem, gdzie dosięgnie ich wojna. I nagle giną. Matka i dzieci. Albo dzieci. Albo jedno dziecko, bo to wystarczy. Wystarczy jeden mały trup, żeby rozpalić kontynent politycznego gówna. I co dalej, kurwa? Co wtedy powiecie ojcu, który wróci z frontu i zobaczy trumny własnych dzieci w kraju, który miał je ochronić? Że emocje wymknęły się spod kontroli? Że to był incydent? Że trzeba poczekać na ustalenia prokuratury? Że nie można ulegać prowokacji? Że ktoś źle zrozumiał patriotyczny przekaz? No kurwa nie. Tego się już nie przykryje komunikatem. I nie musi to być żaden samotny oszołom z piwnicy, który za dużo naczytał się ścieku w internecie. To może być też ktoś przywieziony tylko po to, żeby zrobić jedną akcję i zniknąć. Zawodowiec. Człowiek bez historii w Polsce, bez emocjonalnych więzi, bez lokalnego ciężaru, bez potrzeby tłumaczenia się komukolwiek. Ktoś, kto nie przychodzi tu dyskutować, tylko wykonać zadanie, zostawić trupa, uruchomić lawinę i wyparować z mapy, zanim nasze bezradne państwo zdąży zorganizować kolejną konferencję z poważnymi minami. Takie warianty też istnieją. I tylko naiwny dureń uważa, że Rosja ich nie rozważa. Bo ruskie służby nawet nie muszą już miesiącami budować człowieka albo grupy. Morderców w Rosji nie brakuje. Wręcz taśmowo ich przybywa. Wojna, więzienia, najemnicy, kryminał, ideologia, pieniądze, szantaż, frustracja i całe zaplecze państwa, które nie ma moralności, tylko cel. Oni nie potrzebują armii geniuszy. Potrzebują kilku ludzi bez sumienia i kraju, który sam przygotował scenę. A z tym krajem mamy problem. Bo polskie służby od lat wyglądają, jakby ktoś im wyjął zęby, połamał kręgosłup, założył partyjną smycz i kazał udawać, że wszystko jest pod kontrolą. Papier się zgadza, procedury się zgadzają, konferencje się zgadzają, tylko rzeczywistość ma to w dupie. Bezradność państwa przyfrontowego nie zaczyna się w chwili wybuchu. Ona zaczyna się wtedy, gdy politycy traktują służby jak łup, etat, przechowalnię lojalnych i straszak na przeciwników. Tak, Ruscy mają realny wpływ w naszym państwie. Nie tylko przez pojedynczych agentów wpływu, szemrane konta i internetowy ściek. Coraz bardziej wygląda to tak, jakby potrafili wchodzić głębiej, w całe środowiska, partie, bańki ideologiczne i ludzi, którzy często nawet nie muszą wiedzieć, czyją robotę odwalają. Bo tak to działa. Nie zawsze trzeba prowadzić kogoś za rękę. Czasem wystarczy podsunąć mu wroga, nakarmić jego ego, dać mu poczucie misji, dolać benzyny do jego własnej frustracji i pozwolić, żeby zrobił resztę sam. I myślę, że na Ukrainie jest podobnie. Tam też rosyjska agentura nie śpi. Tam też potrafi schować się pod samą latarnią. Wśród najgłośniejszych, najtwardszych, najbardziej radykalnych środowisk, które krzyczą o ojczyźnie, honorze i krwi, a potem dziwnym trafem robią dokładnie to, co Moskwie pasuje. Agentura nie zawsze wygląda jak facet w płaszczu z walizką pieniędzy. Czasem wygląda jak patriota z pianą na pysku, któremu wydaje się, że walczy o swój kraj, a naprawdę niesie cudzy zapalnik. Najpierw Zełenski wykonał durnowaty ruch. Bardzo durnowaty. Politycznie ślepy, arogancki i szkodliwy. A potem poszło. Jedni podali ogień, drudzy benzynę, trzeci kamerę, czwarty mikrofon, a rosyjski troll tylko dopilnował, żeby płomień nie zgasł. A prawica w Polsce właśnie daje Ruskim prezent, o jakim nawet nie marzyli. Gotowy konflikt wewnętrzny. Gotową nienawiść. Gotowe hasła. Gotowych pożytecznych idiotów. Gotową widownię. Gotowy tłum, któremu wystarczy pokazać palcem wroga, a on już sam zacznie szukać kamienia, noża albo kanistra. I to wszystko jest rozbuchane po to, żeby walczyć o słupki sondażowe. O kilka punktów więcej. O kilka procent gniewu więcej. O trochę większy krzyk pod własnym filmikiem. O brawa od ludzi, których karmiono latami opowieścią, że Polska jest oblężoną twierdzą, ale dziwnym trafem wróg zawsze stoi tam, gdzie akurat opłaca się postawić kamerę. Przecież Czarnek z Kowalskim już szukają Ukraińców po urzędach Może się okazać, że hasło „po trupach do celu” niedługo wcale nie będzie odrealnioną metaforą. Może przestanie być brzydkim powiedzeniem o cynicznej polityce, a stanie się opisem realnej drogi do władzy. Bo kiedy raz pozwolisz, żeby polityczny zysk liczono na cudzym strachu, potem bardzo łatwo ktoś zacznie liczyć go na cudzej krwi. I ja jestem niemal pewien, że Rosja ten prezent wykorzysta. Nie dlatego, że jestem pesymistą. Dlatego, że wiem, jak działają służby. Szczególnie służby państw, które prowadzą wojnę i dla których trup dziecka może być tylko narzędziem operacyjnym. Tyle. Zimna kalkulacja. Zero sumienia. Zero łez. Zero moralności. I co wtedy zrobi Nawrocki? I reszta politycznych pseudo strategów? Oby nie to co myśl i o co ich podejrzewam… Wyjdzie na mównicę, zrobi groźną minę i powie, żeby przestać? Poprosi o spokój? Zaapeluje do rozsądku? No kurwa nie. Tego syfu już wtedy nie zatrzyma. Nie zatrzyma go pałacowy komunikat, konferencja, order, mina męża stanu ani patriotyczna gadka pisana przez doradcę od wizerunku. Nienawiść puszczona w tłum nie wraca grzecznie do pudełka, bo polityk nagle zrozumiał, że przegiął. Bo jak głowa państwa drze ryja razem z tłumem, to tłum uznaje, że dostał pozwolenie. A kiedy tłum dostaje pozwolenie, zawsze znajdzie się ktoś, kto pójdzie krok dalej. Zawsze. Tak działa ulica. Tak działa gniew. Tak działa propaganda. Tak działa wojna hybrydowa, kiedy wejdzie ludziom do głów, klatek schodowych, szkół, sklepów i autobusów. A najgorsze jest to, że to się wcale nie musi skończyć na jednym ataku. Bo pierwszy trup otwiera nowe drzwi. Jedni będą chcieli odwetu. Drudzy zemsty za odwet. Trzeci będą krzyczeć, że państwo nie panuje nad sytuacją. Czwarty rosyjski kanał już będzie miał gotowy pasek, że Polska płonie, Ukraińcy są zagrożeni, a Zachód się rozpada. I potem wszyscy będą pytać, jak do tego doszło. Doszło normalnie. Krok po kroku. Szczucie po szczuciu. Post po poście. Konferencja po konferencji. Uśmieszek po uśmieszku. Milczenie po milczeniu. Bo tu nie chodzi o to, że ktoś za ostro powiedział w telewizji. Tu chodzi o to, że w kraju na celowniku Rosji kilku wariatów z brzytwą biega po scenie publicznej i tnie wszystko, co jeszcze trzyma społeczeństwo w jednym kawałku. A Rosja patrzy. I czeka. A może już nawet nie czeka. Doświadczenie zawodowe podpowiada mi że nie czeka i oby nasze służby były szybsze...

Męczył mnie Tomasz Lis: Zełenski, Nawrocki, Trump, Polska, świat i przyległości. Zapraszam: youtube.com/watch?v=ZQiXql…

Jarosław Myjak: Karol Nawrocki zamknął sprawę. I otworzył przepaść rp.pl/opinie-polityc…

This irresponsible initiative by the EU Commission needs to be nipped in the bud: it has no mandate for such a divisive and strategically illiterate move. There is no rational reason for breaking 🇪🇺 policy on isolating Moscow. Putin's regime will just use it for propaganda.👇

POLITICOEurope @POLITICOEurope

2 weeks ago

A member of European Council President António Costa’s cabinet reached out to open a channel of communication with the Kremlin, an EU official has told POLITICO. politico.eu/article/antoni…

8 49 53 14K 19

Britain's strategic goal should be to rejoin the EU. But to have a chance, the British have first to understand it. And start a marathon of democratic persuasion… theguardian.com/commentisfree/…

To rejoin the EU, the UK must first understand it, by @fromTGA open.substack.com/pub/timothygar…

@GeremekCenter zaprasza na jutrzejszą debatę pt. "Co zostało z relacji transatlantyckich?": R. Imielski @gazeta_wyborcza, S. Sierakowski i @esmolar -poprowadzi @DWielowieyska Środa 10.06.o g. 17:30, Pałac na Wyspie w Muzeum Łazienki Królewskie. Zapisy: forms.cloud.microsoft/pages/response…

@GeremekCenter zaprasza na jutrzejszą debatę pt. "Co zostało z relacji transatlantyckich?": R. Imielski @gazeta_wyborcza, S. Sierakowski i @esmolar -poprowadzi @DWielowieyska Środa 10.06.o g. 17:30, Pałac na Wyspie w Muzeum Łazienki Królewskie. Zapisy: forms.cloud.microsoft/pages/response…

🇬🇧 The Long Game, or How Russians Suddenly Realized They're Being Systematically Reduced to Zero A remarkably sober — and therefore deeply alarming — realization is beginning to dawn in the swamps. Russian analysts have suddenly opened their eyes and understood that the current fuel crisis in Crimea, the airport shutdowns in Sochi, and the holes in Russia's air defenses are not "random strikes" or a "seasonal escalation." They are the culmination of a long-term, cold-blooded strategy — one that bears all the hallmarks of a distinctly British style of planning. 🕵️‍♂️ While the Kremlin was thinking in terms of "taking Bakhmut in ten months" and drawing arrows on maps, Ukraine and its allies were playing a classic game of attrition and interdiction. Step by step, patiently and methodically, Russia was being pushed into a logistical dead end: Stage 1: Clearing the Sea First came Snake Island. Then the opening of the maritime corridor. Then the systematic pushing of Russia's Black Sea Fleet out of Crimea and into Novorossiysk. The fortress was left without naval cover. Stage 2: Dismantling the Umbrella (the part Russians prefer not to discuss) At the same time, Ukrainian forces effectively neutralized Russian aviation at Crimean airfields and systematically destroyed S-400 air defense units. Whether the occupiers failed to notice or simply refuse to admit it, Crimea was transformed from an "unsinkable aircraft carrier" into a hollow, perforated corridor through which Ukrainian missiles and drones can now pass freely on their way deeper into Russia itself. Stage 3: Drying Up the Fuel Supply Instead of random strikes, a steady weekly campaign began against Russian oil refineries and fuel depots. When you systematically target the same category of infrastructure for months, shortages become not a possibility, but a mathematical certainty. Stage 4: The Land Corridor Trap When the Kerch Bridge became increasingly incapable of handling heavy military traffic, the occupiers triumphantly declared: "We built a railway through Mariupol — we're safe now!" But it turned out to be a trap. They had simply concentrated nearly all of their military logistics onto a single narrow route — one that can now be targeted along much of its length. And now the results are visible: Fuel depots are burning. Airports are closing. The "Crimean authorities" are opening hotlines to ration gasoline to tourists — strictly by passport, and only for a one-way trip toward the bridge. 🎪🚗 SO: While they comfort themselves with stories about the "treacherous West" and wait for some new negotiator to save them, the noose around southern Russia's logistics network continues to tighten. A patient, systematic, long-term operation. The main thing now is having enough fuel left in the tank to reach Kerch. To leave. And never come back. I suppose that would be Stage 5. Glory to the Armed Forces of Ukraine! 🇺🇦

A 24-year-old Polish tennis player arrived in Paris last week ranked 114th in the world, with no sponsors, no guaranteed income, and no certainty she could even pay for her hotel room. She had to win three qualifying matches just to enter the French Open main draw. Prize money is only paid at the end of the tournament, so a Polish sports drink brand quietly stepped in and covered her hotel bill. Her name is Maja Chwalinska. And today, she plays in the French Open final. Before this tournament, she had won exactly one Grand Slam main draw match in her entire career. She had battled depression so severe that in 2021 she couldn't get out of bed. She underwent knee surgery in 2022. She spent years grinding through small tournaments across Europe just to stay afloat. Then she arrived in Paris, won three qualifiers, and kept winning. Zheng Qinwen. Elise Mertens. Maria Sakkari. Diana Shnaider. Nine straight matches. One set dropped. She is now the first qualifier in French Open history to reach the final. The last time a qualifier reached a Grand Slam final, it was Emma Raducanu at the 2021 US Open. Raducanu won. By simply making the final, Chwalinska has earned more prize money than her entire career combined. The runner-up cheque alone is $1.6 million. If she wins today, she takes home $3.25 million. One week ago she couldn't pay for her hotel room.

After Valerii Zaluzhnyi’s speech in Prague, many of his recent statements can be summed up into one central idea: he is no longer speaking only about Ukraine’s war, but about the birth of an entirely new world. Zaluzhnyi argues that the old global security system is effectively dead. The principles that once seemed untouchable — international law, deterrence, security guarantees, and the inviolability of borders — have proven weak against a new generation of technological warfare. Ukraine, he says, has become the first country forced to experience this brutal transformation in real time. According to him, war no longer has a clear frontline. Today, the entire territory of a country becomes a battlefield. Civilian infrastructure, energy systems, the economy, logistics, and even the psychological condition of society are now just as much a part of war as trenches or artillery. Distance no longer guarantees safety. Cheap drones, missiles, digital technologies, and the mass accessibility of advanced weapons have fundamentally changed the nature of conflict. Capabilities that once belonged only to major powers are now spreading far more widely. Zaluzhnyi stresses that much of the world still thinks in terms of past wars, while modern warfare has already changed completely. In the 20th century, victory depended on massive armies and manpower at the frontline. Today, the decisive factors are technology, analytics, automation, drones, communications, and the speed of adaptation. He notes that the traditional frontline is gradually becoming “empty,” while the real struggle moves deeper — into command systems, production, logistics, information warfare, and economic resilience. He also argues that Ukraine itself can no longer rely on outdated models of mobilization and state organization. Zaluzhnyi speaks about the need for a “smart mobilization” system — one that preserves human lives, strengthens the military technologically, and honestly explains the realities of war to society. Without deep reforms in the army, military training, and the defense industry, he warns, surviving a long war will be impossible. His recent speeches increasingly sound not only like warnings for Ukraine, but for Europe as well. According to Zaluzhnyi, Europe lived for too long under the illusion of permanent stability and security. Building a new security system, he says, will take years and will be painful, because democratic societies struggle to accept rapid change and unpopular decisions. Yet the new reality has already arrived, and there is no hiding from it. What stands out in Zaluzhnyi’s words is the absence of emotional rhetoric or political theatrics. Instead, there is a cold recognition that the world has entered a new era — an era of technological warfare, exhaustion, and constant adaptation. And in this new era, survival will belong not to those who were strongest under the old rules, but to those who learn to adapt the fastest.

Zaangażowanie USA w świecie ma być bardziej selektywne, kraj ma skupiać się na rywalizacji z Chinami. - Ta selekcja jest zbawienna, ponieważ doprowadzi do autonomii strategicznej Europy. Zarówno w w wymiarze wojskowym, ale również gospodarczym i technologicznym. Jeśli nie dojdzie do katastrofy wojny z Rosją, będzie to miało zbawienny wpływ na integrację europejską. Jest to efekt Trumpa, który jest zaplanowany - mówił @esmolar, gość Karoliny Lewickiej w @TOKFMWywiad.

- To, co powinno nas niepokoić, to nie tylko liczba żołnierzy, ale zdolności wojskowe. W ramach tego kontyngentu był bezcenny batalion, który obsługuje rakiety dalekiego zasięgu. One mają wymierny charakter odstraszający, jeśli chodzi o zagrożenie rosyjskie - mówił o zamieszaniu wokół amerykańskich żołnierzy w Polsce @esmolar, gość Karoliny Lewickiej w @TOKFMWywiad

- Wizyta jest więcej niż polityczna, na pewno więcej niż dyplomatyczna. Obfituje w symbolikę, którą powinniśmy potraktować z największą przychylnością - oceniał wizytę @magyarpeterMP w Polsce @esmolar, gość Karoliny Lewickiej w @TOKFMWywiad

@RobertPszczel @NATO Zdumiewające

@rumeliobserver @D_Schwarzer @LaurenceBoone @lemondefr @piosmo @kouchner @Anne_Hidalgo Will depend on a future President and here I would worry

Słuchajcie @PlSorgpl ‼️‼️‼️ Od @SokzBuraka_eu Fb ⭕️SIEWIERA W TVN: „TERAZ JUŻ MOGĘ, TO POWIEM ”😳 I POWIEDZIAŁ O SAFE COŚ, CZEGO WIELU Z PiS NIE CHCE USŁYSZEĆ.‼️ Wschodnia granica to nie fanaberia polityków. To plan operacyjny napisany przez żołnierzy. Najdłuższa i najbardziej zagrożona granica NATO. Presja hybrydowa już trwa. Konwencjonalna? Musimy być gotowi. Jamery. Drony przechwytujące. Interceptory. System C2. Wielowarstwowa tarcza. To nie ideologia. To wojskowa kalkulacja. A teraz do tych, którzy krzyczą: „kupujmy tylko w USA”: Ile USA kupiły Piorunów? Ile Krabów? Ile polskich systemów? Suwerenność to nie bycie klientem. Suwerenność to eksport, własne IP, własna produkcja. SAFE to 184 mld zł na twarde zdolności bojowe. Na przemysł. Na armię. Partnerstwo? Tak. Ślepa zależność? Nie. Donald Tusk ma rację! Bezpieczeństwo buduje się u siebie. 🇵🇱 TO JEST PRAWDZIWA SUWERENNOŚĆ‼️ #SAFE #NATO #Obronność #PolskaArmia

Absolutnie najmocniejszy rosyjski ślad w aferze Zondacrypto ujawnia dziś w OKU @Anna_Mierzynska. Po Suszku a przed Kralem Zonda miała jeszcze jednego szefa i właściciela - Pawła S. - mającego liczne kontakty z rosyjską oligarchią współpracownika Marka Falenty. Koniecznie przeczytajcie ten materiał: oko.press/zondacrypto-kr…

Napisałem: „Polskie dylematy między sojuszem z USA a europejskimi interesami”: jak pogodzić konieczność utrzymania sojuszu z USA i umacniania UE i Polski w niej pozycji w świecie wewnętrznie zróżnicowanego Zachodu? kongresobywatelski.pl/pomorski-think…

Po wielu latach nasze drogi znowu się zeszły dzięki @kultliberalna . Z Bronisławem Wildsteinem dyskutowaliśmy o Unii Europejskiej i Polexicie. Zapraszam: Prawo do niuansu: Eugeniusz Smolar vs Bronisław Wildstein o Pelexicie, Kultura Liberalna 22.06.2028 youtube.com/watch?v=wSrBp3…