QUANT @quanttrade25

Nie obrażam się kolego 🙂, każda opinia jest dla mnie ważna. Staram się być na X maksymalnie transparentny i jak widać niczego nie ukrywam. Każdy system prędzej czy później zostanie zweryfikowany. Możliwe, że za bardzo kombinuję i tutaj masz rację, ale na tym etapie jeszcze tego nie wiem. Testuję, sprawdzam i wyciągam wnioski. Na szczęście trading to dla mnie tylko hobby i pasja, a nie źródło dochodu i utrzymania, więc mogę sobie pozwolić na takie testy. Oczywiście nie chcę zaliczyć margin calla, ale jeśli do niego dojdzie, też to zakomunikuję. Wtedy nowe konto, nauka na własnych błędach i jazda dalej. Dzięki za opinię i powodzenia również. 🙂

#gielda #tranding #cfd Czwartek podsumowanie Equity 120 000nok

#trading #gielfa #cfd Podsumowanie piatek Ograniczam ryzyko w pozycjach Equity 121 000nok Usdjpy , czekam na spadki uwolnilo by to sporo marginu i dalo sporo opcji na nowe ruchy , siatka w stracie jestem cierpliwy

Dziennik tradera, dziś trochę psychologii z własnego doświadczenia. Grafika została wygenerowana przez AI, aby lepiej zobrazować opisany scenariusz. Do wpisu dodaję grafikę wygenerowaną przez AI, żeby lepiej zobrazować cały scenariusz i emocje, które mogą pojawić się po wejściu w pozycję. Rozpatrzmy prosty przykład. Wchodzimy w longa na wsparciu, w miejscu, gdzie wcześniej kończył się ostatni ruch popytowy. Rynek schodzi jeszcze trochę niżej, ale po chwili zaczyna odbijać. Z minusa wychodzimy na zero, a następnie pojawia się zysk. Cena idzie spokojnie do góry. Pojawia się mała korekta i chwilowy ruch boczny. Czujemy, że wykonaliśmy dobrą robotę, więc spokojnie czekamy. Rynek podbija jeszcze wyżej. Pewność siebie rośnie. Zaczynamy sobie gratulować świetnego wejścia i dobrej analizy. Nagle pojawia się korekta. Mówimy sobie: „To normalne, cena przecież musi czasami skorygować”. Rynek lekko odbija, ale po chwili ponownie spada. Nasz wirtualny zysk szybko się zmniejsza. Cena wraca do punktu wejścia. Wtedy pojawiają się pierwsze silniejsze emocje: „Mogłem zamknąć, kiedy byłem na plusie”. „Co teraz? Odbije czy nie odbije?” „Nie będę zamykał na zero, przecież stracę dobre wejście”. Czekamy. Cena podbija i pojawia się ulga: „Dobrze zrobiłem. Plan nadal działa”. Nagle rynek ponownie rusza w dół. Pozycja przechodzi na minus. Pojawia się strach: „Dlaczego nie zamknąłem na zysku?” „Byłem na plusie, byłem na zero, a teraz jestem pod wodą”. Następuje kolejny silny ruch podażowy. Cena schodzi poniżej ostatniego dołka. Zaczyna się panika i gonitwa myśli. „Może trzeba zamknąć longa?” „Może powinienem otworzyć shorta?” „Cena ucieka, strata rośnie”. W końcu zamykamy longa ze stratą i otwieramy shorta. Cena przez chwilę dalej spada. Short wychodzi na mały plus. W głowie pojawia się myśl: „Dobra decyzja. W końcu odwróciłem się razem z rynkiem”. Nagle pojawia się silny popyt. Wielka zielona świeca rusza do góry, przebija opory i uruchamia stop lossy innych shortujących. Rynek nie zawraca. Nadal rośnie. Nasza nowa pozycja jest ponownie na minusie, a strata staje się jeszcze większa. Pojawiają się myśli: „Co ja zrobiłem?” „Trzeba było czekać”. „Zamknąłem longa na dołku i otworzyłem shorta dokładnie przed wzrostem”. Ponieważ strata na shortach jest już duża, nie chcemy jej zaakceptować. Czekamy na zejście ceny. Dokładamy kolejną pozycję, żeby poprawić średnią cenę wejścia. Potem dokładamy następną. Powstaje grid. Pozycja robi się coraz większa, a rynek nadal idzie w górę. Każda kolejna świeca zwiększa stratę coraz szybciej. Margin zaczyna się kończyć. Strach zmienia się w panikę, panika w rozpacz, a końcem całej historii jest zamknięcie konta przez brokera. Myślę, że przez podobny scenariusz przechodzi na początku wielu traderów. Najpierw neutralność. Później nadzieja, pewność siebie i euforia. Następnie żal, strach, panika i rozpacz. Problem polega na tym, że rynek ma ogromną liczbę niewiadomych. Nie wiemy, czy korekta pozostanie korektą, czy będzie początkiem zmiany trendu. Nie wiemy, czy wybicie jest prawdziwe, czy fałszywe. Nie wiemy, czy za chwilę pojawi się informacja, która całkowicie zmieni kierunek ruchu. Dlatego bardzo często nie istnieje jedna idealna decyzja. Istnieją przede wszystkim decyzje, które chronią kapitał, oraz decyzje, które wystawiają go na niekontrolowane ryzyko. Nie powinniśmy obwiniać się za to, że wyszliśmy z pozycji za wcześnie, a rynek później poszedł dalej. Nie powinniśmy również mieć do siebie pretensji, że cena dotknęła stop lossa, a następnie zawróciła i doszła do naszego wcześniejszego take profitu. Po czasie wszystko na wykresie wydaje się oczywiste. Widzimy idealny dołek, idealną górkę, najlepsze wejście i najlepsze wyjście. Tylko że w czasie rzeczywistym nic nie było oczywiste. Rynek równie dobrze mógł zachować się inaczej. Dobra decyzja może zakończyć się stratą, a zła decyzja może przypadkowo przynieść zysk. Dlatego decyzji nie można oceniać wyłącznie po wyniku jednej transakcji. Najważniejsze jest to, czy była zgodna z planem i czy chroniła kapitał. Co by się stało, gdybyśmy zamknęli pozycję na czas? Zostałby nam mały zysk albo wyjście na zero. Nie byłoby odwracania pozycji, uśredniania, grida, paniki i rosnącego ryzyka. Kapitał zostałby ochroniony. Co by się stało, gdybyśmy trzymali się wcześniej ustalonego planu? Poniesilibyśmy kontrolowaną stratę zgodną z założeniami. Strata mogłaby boleć, ale byłaby policzalna i nie zagrażałaby całemu kontu. Następnego dnia nadal moglibyśmy handlować. Stratę w tradingu można traktować jak koszt prowadzenia działalności. Tak jak paliwo, ubezpieczenie, opony czy serwis samochodu potrzebnego do dojazdu do pracy. Nie każda strata oznacza, że zrobiliśmy coś źle. Ale strata musi być zaplanowana, ograniczona i możliwa do zaakceptowania. Potencjalny zysk nigdy nie jest pewny. Take profit jest tylko miejscem, do którego rynek może dojść. Ryzyko możemy natomiast policzyć jeszcze przed wejściem. I właśnie dlatego najważniejszym zadaniem tradera nie jest idealne przewidywanie rynku. Najważniejsze jest takie zarządzanie ryzykiem i emocjami, aby jedna błędna decyzja, jeden chaotyczny ruch albo jeden nieudany scenariusz nie zakończyły całej naszej przygody z tradingiem. Rynek nie daje pewności. Możemy kontrolować tylko ryzyko, wielkość pozycji i własne reakcje. #trading #psychologiatradingu #riskmanagement #trader #forex #dzienniktradera

#wti #oil #cfd #gielda technicznie dobre miejsce na long jak dla mnie

@cryptoshitqwq short squeeze, duży gracz może najpierw wybić cenę w górę, zlikwidować shorty, a potem dopiero rozpocząć właściwy spadek.

#usdjpy , zerwali się z łańcucha z racji ze moje Equity zeszło poniżej 1.07.2026 , zaczynam zamykać powali pewne pozycje. To jest żółta flaga. Za duże zaangażowanie mam na usdjpy , oraz na wti w przeciwnych kierunkach. jeśli sytuacja się nie zmieni będę zmuszony zamykać poszczególne straty. Potrzebuje zrzutu na usdjpy lub na wti , wtedy będę mogl zrobic korekty. Strategia działa niestety margin nie pozwala na pewne rozwiązania zgodne z MM przez za male konto, a brak korekt. Niestety przegapiłem przez ilość pracy moment na wti z odpowiednim zabezpieczeniem i błędnym scenariuszem korekty To jest normalna cześć tardingu , w najgorszym wypadku zamykam wszystko i chronię kapitał, rozgrywam od początku rynek bez pozycji, a wiem ze potrafię być zyskowny. czerwona flaga ustawiona . 100k na equity

@Cl_Gothicus trzeba czekać

#usdjpy #trading #gielda Ciekawe czy to test rynku, przed spadkami. Caly ruch wciagniety w chwile. Jestem nie obiektywny bo siedze w S

#gielda #trading #cfd Sroda podsumowanie

@cryptoshitqwq Tak siedzę w S , NZDJPY , USDJPY .

#trading #cfd #gielda Wtorek podsumowanie Czekam na reakcje na jpy

Po tym jak trading stal się jedna z moich pasji, a kasę traktuje jak punkty w grze i przestałem mieć presje na to ze musze zarobić, dużo się poprawiło. Jeśli ma się presje na zarabianie zawsze z tylu głowy ma się dodatkowe obciążenie psychiczne. Polecam budować własny indywidualny warsztat tradera i nie patrzeć na innych.

Dziennik tradera , moje początki, błędy i droga przez kilka zbankrutowanych kont Piszę ten wpis przede wszystkim dla osób, które dopiero wchodzą albo planują wejść w świat tradingu. Nie po to, żeby kogokolwiek zniechęcać, ale żeby pokazać, jak łatwo uwierzyć w nierealne oczekiwania i przez wiele lat powtarzać te same błędy. Moim pierwszym i prawdopodobnie największym błędem były zbyt wysokie i całkowicie nierealne oczekiwania. Brały się one głównie z oglądania polskich i zagranicznych profili tradingowych na YouTube oraz w innych mediach społecznościowych. Pokazywano tam świat, w którym zarabianie na rynku wyglądało niezwykle łatwo. Telefon, kilka kliknięć, dowolne miejsce na świecie i kolejny zysk. Plaża, samochód, kawiarnia albo wakacje. Życie bez normalnej pracy, pełnoetatowy trading i konto, które praktycznie każdego dnia staje się większe. Od czasu do czasu pokazywano oczywiście jakąś przegraną transakcję, najlepiej niewielką, żeby całość wyglądała bardziej naturalnie i wiarygodnie. Przekaz pozostawał jednak taki sam: Trading jest łatwy, można zarabiać praktycznie każdego dnia, a przy odpowiedniej strategii konto będzie stale rosło. Kiedy mi nie wychodziło, odpowiedź była zawsze podobna: „To proces”. „Potrzebujesz więcej czasu”. „Musisz się jeszcze uczyć”. „Strategia działa, tylko źle ją stosujesz”. Problem zawsze miał być po mojej stronie. Zamiast zakwestionować to, co oglądałem, szukałem kolejnych filmów, kursów, strategii i metod. Skoro innym wychodziło tak łatwo, zakładałem, że brakuje mi tylko jednego elementu. Jednego sekretu, którego jeszcze nie poznałem. Ciągle porównywałem własne wyniki z tym, co pokazywano w internecie. Kiedy widziałem, że ktoś rzekomo zarabia codziennie, również chciałem osiągać zyski każdego dnia. Jeżeli rynek nie dawał dobrej okazji, próbowałem znaleźć ją na siłę. Jeżeli pojawiała się strata, chciałem ją natychmiast odrobić. Jeżeli zysk był zbyt mały, czułem niedosyt, ponieważ nie pasował do obrazu tradingu, który wcześniej oglądałem. Właśnie wtedy pojawiały się zbyt duże pozycje, overtrading, pogoń za ceną, brak cierpliwości i próby szybkiego odrabiania strat. Kolejnym etapem było szukanie magicznego wskaźnika, który powie mi dokładnie, kiedy wejść w pozycję, a kiedy z niej wyjść. Przecież prawie wszyscy używali wskaźników. RSI, MACD, średnie kroczące, oscylatory, chmury, strzałki i gotowe sygnały kupna albo sprzedaży. Coś z tego musiało działać. Jeżeli jeden wskaźnik nie działał wystarczająco dobrze, dodawałem drugi. Jeżeli dwa nadal dawały błędne sygnały, dokładałem trzeci, czwarty i piąty. W końcu na wykresie było wszystko poza ceną. Jeden wskaźnik pokazywał kupno, drugi sprzedaż, trzeci wykupienie rynku, a czwarty nadal silny trend wzrostowy. Zmieniałem ustawienia, okresy średnich i kombinacje wskaźników. Dopasowywałem system do danych historycznych i wydawało mi się, że w końcu znalazłem rozwiązanie. Na starym wykresie wszystko wyglądało idealnie. Na żywym rynku już nie. Tak wyglądało moje poszukiwanie Świętego Graala. Kolejne konto zostało stracone w drodze do znalezienia magicznego wskaźnika. Następna porażka była związana z wiarą w przekaz jednego z najbardziej rozpoznawalnych spekulantów na polskiej scenie, że stop loss jest dla słabych, a prawdziwy trader zawsze poradzi sobie z pozycją. Dzisiaj wiem, że sposób, w jaki wtedy to rozumiałem i stosowałem, był znacznie bliższy hazardowi niż profesjonalnemu tradingowi. Problemem nie był nawet sam brak klasycznego stop lossa. Istnieją strategie wykorzystujące hedge, redukcję pozycji albo inne sposoby ograniczania ryzyka. Problemem był brak wcześniej określonego maksymalnego ryzyka. Nie wiedziałem, ile mogę stracić, jak dużą ekspozycję może wytrzymać moje konto, kiedy moje założenie przestaje być aktualne, ile wolnego depozytu muszę zachować i co zrobię, jeżeli rynek pójdzie znacznie dalej, niż zakładałem. W tamtym czasie na polskiej scenie właśnie ten głos przebijał się bardzo mocno. Dochodziły do tego dobre wejścia pokazywane na transmisjach na żywo oraz trafne przewidywania dotyczące kryptowalut. Wszystko wyglądało tak, jakby ta osoba dokładnie wiedziała, co robi. Uwierzyłem w ten sposób działania, mimo że sam nie posiadałem podobnego doświadczenia, kapitału ani odporności na ryzyko. Kolejny ślepy strzał. Kolejny margin call. Następnym etapem było ciągłe skakanie ze strategii na strategię. Kilka dni handlowałem według jednej metody. Po kilku stratach uznawałem, że strategia nie działa, więc przechodziłem do kolejnej. Nowy film, nowy wskaźnik, nowy mentor i nowa nadzieja. Najgorsze było jednak mieszanie wszystkiego naraz. Pozycję otwierałem według jednej strategii, prowadziłem według drugiej, a zamykałem według trzeciej. Jeżeli transakcja zaczynała przynosić stratę, zmieniałem pierwotne założenia, żeby uzasadnić dalsze trzymanie pozycji. Analizę techniczną mieszałem z wiadomościami, wskaźnikami, liniami, formacjami, opiniami innych traderów oraz własnymi emocjami. Zamiast systemu powstawał chaos. Każdą pozycję można było jakoś uzasadnić. Każdą stratę można było wytłumaczyć. Każde złamanie zasad można było przedstawić jako elastyczne reagowanie na rynek. W rzeczywistości nie posiadałem jednej sprawdzonej metody. Posiadałem masę niepowiązanych ze sobą założeń, których używałem w zależności od tego, co w danym momencie chciałem zobaczyć. Kolejnym niezwykle niebezpiecznym etapem była seria dobrych wejść. Kilka albo kilkanaście udanych transakcji i pojawiało się uczucie: „Teraz już wszystko działa”. „Wiem, co robię”. „Wreszcie rozumiem rynek”. Skoro zarobiłem 1000 złotych w jeden dzień, to wystarczy zwiększyć pozycję, aby następnym razem zarobić 3000 albo 5000. Przecież skoro metoda działa, większa pozycja oznacza po prostu większy zysk. Nic bardziej mylnego. Po serii wygranych wcześniej czy później przychodzi seria strat. To normalna część każdego systemu. Problem polegał na tym, że wchodziłem w nią już ze znacznie większą pozycją. To, co budowałem przez kilka tygodni, potrafiłem oddać w ciągu jednego dnia. Czasami razem z całym kapitałem początkowym. Najbardziej niebezpiecznym momentem nie zawsze jest więc seria strat. Czasami najbardziej niebezpieczna jest seria wygranych, ponieważ przekonuje nas, że znaleźliśmy sposób, ryzyko przestało istnieć, a rynek wreszcie znajduje się pod naszą kontrolą. Później przyszedł czas na mentorów i szkolenia u szamanów. Na świecie istnieje ogromna liczba osób sprzedających kursy, sygnały, grupy premium i prywatne analizy. Prawdopodobnie tylko niewielka część z nich posiada prawdziwe, długoterminowe i możliwe do zweryfikowania wyniki. Oczywiście nie szukałem wtedy osób mówiących o cierpliwości, zarządzaniu kapitałem i umiarkowanych stopach zwrotu. Szukałem tych, którzy obiecywali, że podwojenie konta w ciągu miesiąca nie stanowi żadnego problemu. Bo właśnie tego chciałem. Mając przykładowo 10 000 złotych, wynik 10% w ciągu kilku miesięcy wydawał mi się żartem. Przecież taka kwota nie zmieni mojego życia. Ale jeżeli co miesiąc podwoję konto, to po roku nie będę już musiał normalnie pracować. Kupię szkolenie, zastosuję metodę, kilka razy pomnożę kapitał i pieniądze będą zarabiały się praktycznie same. Tak działał mój sposób myślenia. Im większa obietnica zysku w krótszym czasie, tym większe prawdopodobieństwo, że metoda wymaga ogromnego ryzyka albo prezentowane wyniki nie pokazują całej prawdy. Kolejne szkolenie. Kolejna nadzieja. Kolejne zbankrutowane konto. Nie twierdzę, że wszystkie płatne szkolenia i grupy są złe. Jak najbardziej jestem za płaceniem za wartościową wiedzę, jeżeli ktoś rzeczywiście posiada doświadczenie, którego możemy się od niego nauczyć. Warunek jest jednak jeden: Obietnice muszą pokrywać się z rzeczywistością. Nie wystarczą screeny zyskownych pozycji, zdjęcia wypłat, wyniki z jednego dobrego miesiąca ani transakcje pokazywane dopiero wtedy, gdy znalazły się na zysku. Potrzebna jest możliwa do zweryfikowania historia realnego konta obejmująca kilka lat, pełne obsunięcia, wielkość ryzyka, wpłaty, wypłaty, pozycje stratne i gorsze okresy. Trzeba sprawdzić, czy osoba rzeczywiście zarabia na tradingu, czy przede wszystkim na sprzedaży marzenia o tradingu. Przez kilka lat wyzerowałem kilka rachunków. Bezpośrednie przyczyny były różne: zbyt duże pozycje, uśrednianie bez limitu, pogoń za stratą, brak kontroli depozytu, zmienianie strategii, zwiększanie ryzyka po sukcesach, ślepe kopiowanie innych, wiara w magiczne wskaźniki i próby szybkiego podwojenia konta. Jednak główna przyczyna była praktycznie zawsze taka sama: nierealne oczekiwania. Jeżeli ktoś oczekuje podwojenia konta w miesiąc, musi podejmować ryzyko odpowiednie do takiego celu. A ryzyko potrzebne do regularnego osiągania takich wyników wcześniej czy później prowadzi do ogromnego obsunięcia albo wyzerowania rachunku. Drogi do margin call mogą być różne, ale bardzo często zaczynają się dokładnie w tym samym miejscu. Od nierealnych oczekiwań. Dzisiaj wiem również, że samego dobrego tradera nie można oceniać wyłącznie na podstawie procentowej stopy zwrotu. Trzeba patrzeć także na maksymalne obsunięcie, wielkość używanej dźwigni, zmienność wyników, długość historii, skalowalność systemu i ryzyko bankructwa. 10% miesięcznie brzmi dla wielu osób jak rozsądny cel. Po kapitalizacji oznacza jednak około 214% rocznie. To nie jest spokojny, profesjonalny wynik. To rezultat ekstremalny, szczególnie jeżeli miałby być powtarzany przez wiele lat. Nawet 5% miesięcznie daje prawie 80% rocznie, a 2% miesięcznie to około 27% rocznie. To pokazuje, jak ogromne znaczenie ma regularność. Nie trzeba podwajać konta każdego miesiąca. Trzeba przede wszystkim nie stracić go w miesiącu, w którym rynek przestaje współpracować. Na małym rachunku łatwiej osiągać duże procenty i podejmować ogromne ryzyko. Jeżeli ktoś straci 5000 albo 10 000 złotych, może wrócić do pracy, odłożyć pieniądze i ponownie zasilić konto. Przy dużym kapitale sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Straty kilkuset tysięcy albo kilku milionów nie da się szybko odrobić kolejną wypłatą. Trading przestaje wtedy być próbą szybkiego wzbogacenia się. Staje się zarządzaniem majątkiem. Wraz ze wzrostem kapitału musi zmieniać się psychologia, odpowiedzialność i podejście do ryzyka. Ważniejsza od maksymalnego zysku staje się ochrona tego, co zostało już zbudowane. Jeżeli uda się stworzyć system, który działa na koncie o wartości 10 000 złotych, jego podstawowe założenia powinny działać również na większym rachunku. Różnica polega na tym, że przy większym kapitale potrzebujemy znacznie mniejszego procentu, aby końcowy wynik finansowy był satysfakcjonujący. Dzisiaj najważniejsze są dla mnie cztery rzeczy: Po pierwsze to money management. Najpierw określam ryzyko, a dopiero później potencjalny zysk. Wyliczam, jaką ekspozycję konto może utrzymać na określonym odcinku ruchu. Biorę również pod uwagę sytuację, w której rynek pójdzie znacznie dalej, niż początkowo zakładałem. Dobra analiza bez zarządzania kapitałem może zakończyć się bankructwem. Przeciętna analiza połączona z dobrą kontrolą ryzyka może pozwolić przetrwać wystarczająco długo, aby system miał szansę wykorzystać swoją przewagę. Po drugie to realne oczekiwania. Nie oczekuję już, że rynek każdego dnia wypłaci mi określoną kwotę. Rynek niczego mi nie obiecuje. Są okresy pełne okazji, ale są też tygodnie, w których najrozsądniejszą decyzją jest ograniczenie aktywności. Celem nie jest zarabianie każdego dnia. Celem jest osiąganie dodatniego wyniku w odpowiednio długim okresie bez ryzyka wyzerowania rachunku. Po trzecie to pokora. To, że przez kilka tygodni albo miesięcy wszystko działa, nie oznacza, że będzie działało zawsze. Seria wygranych nie czyni nas nieomylnymi. Każdego dnia trzeba kontrolować ekspozycję, zachowanie systemu i własną dyscyplinę. Rynek może w ciągu tygodnia odebrać zyski budowane przez wiele miesięcy, jeżeli po dobrym okresie zwiększymy ryzyko, stracimy ostrożność i odejdziemy od własnych zasad. Po czwarte to elastyczność. Rynek zmienia się każdego dnia. Zmienia się zmienność, płynność, korelacja instrumentów, reakcja na informacje oraz siła trendów. To, co działało przez kilka miesięcy, może przestać działać. Nie oznacza to, że po kilku stratach trzeba natychmiast wyrzucać cały system. Trzeba jednak umieć odróżnić normalną serię strat od rzeczywistej zmiany charakterystyki rynku. Obecnie korzystam głównie z pustych wykresów bez klasycznych wskaźników. Używam zwykłych poziomych linii pokazujących miejsca, w których cena wcześniej reagowała, oraz linii trendu pomagających określić kierunek i możliwe osłabienie ruchu. Stosuję minimalne pozycje dostosowane do wielkości rachunku, money management, hedge, kontrolę całkowitej ekspozycji i rozproszenie ryzyka pomiędzy różne instrumenty. Nie chodzi o to, żeby na każdym instrumencie natychmiast zarabiać. Część pozycji może przynosić zysk, część pozostawać w okolicach zera, a inne chwilowo budować stratną strukturę. Zyski z jednych instrumentów mogą dać czas pozostałym pozycjom na dojście do miejsca, w którym będzie można zamknąć je na poziomie break even albo z zyskiem. Nie oznacza to jednak, że strata może rosnąć bez ograniczeń. Każda struktura musi mieścić się w ramach ryzyka, które konto jest w stanie wytrzymać. Przykładowo na WTI mogę posiadać wiele pozycji, w tym pozycje zabezpieczające. Jeżeli suma ekspozycji kierunkowej jest bliska zeru, ruch ceny w jedną ze stron powinien wyrządzić rachunkowi znacznie mniej szkody. Hedge nie usuwa jednak całego ryzyka. Pozostają spready, swapy, koszty finansowania, zmiany wymaganego depozytu oraz ryzyko związane z utrzymywaniem wielu pozycji. Dlatego najważniejsza nie jest liczba transakcji, lecz całkowita ekspozycja rachunku. Im mniejsza niekontrolowana ekspozycja w jednym kierunku, tym większa szansa przetrwania ruchu, którego wcześniej nie przewidziałem. Piszę to wszystko, żeby nowe osoby wchodzące w świat tradingu miały świadomość, że większość obietnic pokazywanych na YouTube, Instagramie, TikToku i innych publicznych profilach to marketing. Bardzo często za materiałami o łatwym zarabianiu znajduje się oferta płatnego szkolenia, grupy premium, sygnałów, brokera afiliacyjnego albo zarządzania rachunkiem. Nie oznacza to, że każda płatna usługa jest oszustwem. Jestem zwolennikiem płacenia za wartościową wiedzę, ale tylko wtedy, gdy deklarowane wyniki można sprawdzić i pokrywają się one z rzeczywistością. Im większe obietnice, tym dokładniej należy je weryfikować. Trading może dawać ogromne możliwości, ale nie jest łatwą drogą do szybkiego bogactwa. To trudna praca oparta na statystyce, kontroli ryzyka, cierpliwości, doświadczeniu i umiejętności przetrwania okresów, w których nic nie układa się zgodnie z planem. Dzisiaj nie szukam już Świętego Graala. Szukam sposobu, który pozwoli mi pozostać na rynku wystarczająco długo, żeby wykorzystać przewagę, kiedy rzeczywiście się pojawi. Bo w tradingu nie wygrywa ten, kto raz osiągnie największy procent. Wygrywa ten, kto potrafi zarabiać, chronić kapitał i nadal posiadać konto po wielu latach. #trading #forex #inwestowanie #riskmanagement #psychologiatradingu #dzienniktradera

#usdjpy #trading #gielda Dzieje się przyspieszenie ruchu, zobaczymy gdzie dojdą

@cryptoshitqwq dziękuje

#trading #cfd #gielda Poniedzialek podsumowanie

Wcześniej trochę opisywałem na X podeście swoje, ale nie opiera się na tym. Mam średnie na wykresie, ale bardziej sugerują mi jak wygląda trend na różnych interwalach i jak silny jest. To co mówisz testowałem i nie dało efektu, a w silnym trendzie i uśrednianiu prowadzi do szybkiego bankructwa bez dobrego MM i odpowiedniego instrumentu pod ta metodę.

#trading #cfd #gielda #NZDJPY jedna pozycja wciągnięta do gry cale wejście podzielone na 3 sekcje short po 0,1 lota jeśli to przebijemy wystarczająco mocno jestem gotowy na kolejna siatkę w podziale S , taki scenariusz tez biorę pod uwagę Pozycje są tak małe, ze mogę sobie pozwolić na takie podejście

@czempijan 28 257 na mojej platformie , trzymam 🙂

#nasdaq #trading #gielda #cfd Ciekawe czy idą po mojego longa , zapięty na samym dole knota, w razie czego S dla równowagi, aby zysk zainkasować tak czy inaczej

1. Co do szkoleń dziele się swoim doświadczeniem w tej kwestii i oczywiście wiedza w tych czasach jest nie ograniczona i darmowa. Kwestia tego, ze jeśli trafimy na kogoś kto ma duże oświadczenie i potwierdzone wyniki, już na starcie odzieli szum od wartościowych rzeczy. Pamiętam jak pierwsze szkolenie wykupione opierało się na strasznych bzdurach z perspektywy czasu. Sam więcej na YT znalazłem, ale z drugiej strony inne dało mi obraz rynku z perspektywy człowieka który był po stronie po obu stronach barykady jako zarządza dużej ilości kapitału na rynku spółek oraz trader, który zaliczył bankruta, ale tez miał bardzo duże konto wypracowane i to np. otworzyło mi bardzo umysł na to jak to technicznie wygląda, ale wiedze dopiero potrafiłem wykorzystać po dłuższym czasie nie od razu. 2. Możliwe ze jestem na etapie gdzie jeszcze nie dojrzałem do tego i moja psychika wymaga jak na razie tego typu zarzadzania w systemie , bo czuje się z tym komfortowo. Ale wiem co masz na myśli, wszystko przychodzi z czasem. Twoje uwagi są jak najbardziej trafne, zwłaszcza ze po kilku latach na rynku wiesz z czym to się wszystko wiąże.