Γεωργία Κόλια @wraiot

Αυτό το υποκείμενο δεν σεβάστηκε τη μικρή Τζωρτζινα ένα κοριτσάκι 9 ετών που τη δολοφόνησε η μάνα της και την έλεγε "φυτό" σιγά μην σεβαστεί τον Μαζωνάκη. Μιλάμε για απίστευτη χυδαιότητα βρήκε ευκαιρία για να ακουστεί το όνομά του πάλι #megalivenews #toprwino #Μαζωνάκης

βγηκε και ο λιγδας να ξεπλυνει την οικογενεια που τον εκλεισε στο τρελαδικο ,ολοι ακολουθουν την ιδια γραμμη, σαν δεν ντρεπεστε βρωμιαρηδες που ακομα και τωρα σπιλωνετε την μνημη του ενω το σοι θα απολαυμανει ο,τι κατεκτησε με κοπο και ξενυχτια, χφτου σας σιχαματα.#PrwtosKafes

👏👏👏👏👏👏

Marfel Giwta M.Feloni☘️ @MarFelaki

6 days ago

Αυτό περί οικογένειας του #Μαζωνακη Και ΜΗ Ξεχνάτε ποια τον έφερε στο σημείο να κινηθεί νομικά& το γιατί.Να τον καταστρέψει ήθελε &όχι να τον βοηθήσει

1 5 34 5K 10

Ποια ΜΑΝΑ υπογράφει να μπει το παιδί της στο ψυχιατρείο και δεν παίρνει τον άντρα της να πάει να μείνει μαζί του να ΔΕΙ την κατάσταση του να τον αγκαλιάσει με την ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ;;ΜΟΝΟ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΗΘΕΛΑΝ;;;Φαίνεται είχε πολύ μοναξιά..😢

Έλλη @elliemayxn

a week ago

Σορρυ αλλά είναι εξοργιστικό το ότι προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι αυτός ο άνθρωπος χρειάζεται εγκλεισμό σε ψυχιατρείο. Είχε ένα ευφυέστατο μυαλό με μια ευγενική και πονεμένη ψυχή, και το μόνο που κατάφεραν ήταν να τον ξεφτιλίσουν με αυτή τους την απόφαση. #Μαζωνάκης

37 108 1K 42K 128

Επειδή οι τράπεζες, οι υποδομές, οι τεχνικές εταιρίες κτλ έχουν γενικώς ξεπουληθεί, ερωτησα το Grok αν υπάρχει κάποια τράπεζα που να μην έχει χρέη, να είναι αμιγώς συνεταιριστική, να μην εξαρτάται από κανέναν .. Η απάντηση που πήρα: Η Συνεταιριστική Τράπεζα Καρδίτσας έχει χαρακτηριστεί επανειλημμένα η καλύτερη του κλάδου (και από τον διοικητή της ΤτΕ στο παρελθόν). Το 2025 είχε ενεργητικό ~322 εκατ. ευρώ, καταθέσεις ~280 εκατ., δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας κοντά στο 24%, μονοψήφιο δείκτη κόκκινων δανείων και περίπου 19.000 συνεταίρους. Μικρή συμμετοχή (~2,5%) έχει το βελγικό fund Helenos από το 2023· δεν υπάρχει κρατική διάσωση ή ΤΧΣ. Διατήρησε περισσότερο τον συνεταιριστικό χαρακτήρα, αν και πήρε και αυτή πανελλαδική άδεια. Οσο για το HELENOS: Το Helenos είναι βελγικό fund «συμπεριληπτικής χρηματοδότησης» (inclusive finance). Δεν είναι εμπορικό hedge fund ούτε κρατικό ταμείο. Ιδρύθηκε το 2018 στις Βρυξέλλες (Helenos NV, Ixelles), το διαχειρίζεται η Inpulse και επενδύει μικρά ποσοστά σε μικρές/μεσαίες τράπεζες και ιδρύματα μικροπιστώσεων στην Ευρώπη, ώστε αυτές να δανείζουν πολύ μικρές επιχειρήσεις, κοινωνική οικονομία και «πράσινα» δάνεια. ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥΤΟΥ Προτείνω σε όσους ενδιαφέρονται ή βρίσκονται στη Θεσσαλία ,την μεταφορά χρημάτων από τις γνωστές άθλιες και απολύτως εξαγορασμένες από ξένα funds ,δήθεν ελληνικές τράπεζες ,στην ΣΤΚαρδίτσας. Με την ελπίδα ότι θα καταφέρουμε να ανακτήσουμε και πάλι κάποιο στοιχειώδες πνεύμα αλληλεγγύης και μια στάλα οικονομικού πατριωτισμού….

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

Που να δείτε το μετρο στο Παρίσι , που πίνουν και το μεταλλικό κουτάκι το πετάνε κάτω μέσα στο βαγόνι…

τριπλό άξελ @AxeL_TripLo

a week ago

Τουρίστες στο Μετρό της Αθήνας. Ξέρουν σε τι τριτοκοσμικό κωλοχανείο ήλθαν και συμπεριφέρονται ανάλογα. Στις χώρες τους, τύπος και υπογραμμός.

120 75 796 60K 37

Το 2002, ως φοιτητής, εργαζόμουν για ένα φεγγάρι στην υποδοχή ενός από τα μεγαλύτερα κλαμπ της εποχής. Μια πόρτα δίπλα ήταν το Ηχοδρόμιο, ήταν από εκείνες τις εποχές που η νύχτα είχε άλλη ένταση. Εκείνο το βράδυ στο Ηχοδρόμιο τραγουδούσε ο Γιώργος Μαζωνάκης. Θυμάμαι τον κόσμο να περιμένει από νωρίς. Κοστούμια στην πένα, λαμπερά φορέματα, Και μέσα σ'όλη αυτή τη λάμψη υπήρχε ένας άνθρωπος που σχεδόν κανείς δεν πρόσεχε. Ήταν ένας ήσυχος άνθρωπος. Απ'αυτούς που κάνουν τη δουλειά τους, δεν ενοχλούν κανέναν και στο τέλος της βραδιάς φεύγουν χωρίς να τους θυμάται σχεδόν κανείς. Εκείνο το βράδυ, όμως, κάτι τον απασχολούσε. Στεκόταν μόνος του στο πίσω μέρος του μπαρ, σ' ένα μισοσκότεινο σημείο κοντά στην αποθήκη με τα ποτά. Δε χαμογελούσε. Κάποια στιγμή τον είδα να σκουπίζει τα μάτια του. Δε ρώτησα. Στη δουλειά της νύχτας μαθαίνεις να μη ρωτάς πάντα. Όταν αργότερα τον πλησίασα, όσο πιο διακριτικά μπορούσα, μου είπε μόνο: -"Άσε με λίγο εδώ... Δεν έχω διάθεση για πολλά-πολλά. Συγγνώμη". Δεν επέμεινα. Αργότερα, από την εξέλιξη της ιστορίας, κατάλαβα ότι η κόρη του, που ζούσε μακριά, δεν του απαντούσε στις κλήσεις. Είχε προηγηθεί ένας άσχημος καβγάς μεταξύ τους κι εκείνη, θυμωμένη, δε σήκωνε το τηλέφωνο. Κι αυτό τον είχε διαλύσει. Όχι μόνο επειδή του έλειπε. Αλλά γιατί δεν μπορούσε να είναι δίπλα της, να την κοιτάξει στα μάτια, ίσως να της ζητήσει συγγνώμη, να μιλήσουν, να τα βρουν. Είναι εκείνη η περίεργη ενοχή που νιώθει ένας γονιός όταν το παιδί του πονάει, είναι ψυχραμένο μαζί του και βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά χάνοντας την ευκαιρία να δοθούν πρόσωπο με πρόσωπο εξηγήσεις και να λυθούν τυχόν παρεξηγήσεις... Λίγο πριν ανέβει στην πίστα για το πρόγραμμά του, πέρασε δίπλα του ο Μαζωνάκης. Δεν ξέρω αν κάποιος του το είχε πει ή αν απλώς τον πρόσεξε περνώντας. Υποθέτω το δεύτερο. Εγώ βρισκόμουν περίπου τέσσερα-πέντε μέτρα μακριά. Αρκετά κοντά, όμως, ώστε ν' ακούω τη συζήτησή τους. Πέρασε δίπλα του. Σταμάτησε. Τον κοίταξε. -"Όλα καλά;". -"Καλά", Γιώργο. Μια απάντηση που όλοι ξέρουμε ότι σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο Μαζωνάκης δεν τον προσπέρασε. Κάθισε δίπλα του. Και τότε ο άνθρωπος λύγισε. Μέσα στα κλάματα, του μίλησε για την κόρη του. Για το τηλέφωνο. Για τις κλήσεις που έμεναν αναπάντητες. Για εκείνη τη σιωπή που, όταν έρχεται από έναν άνθρωπο που αγαπάς, μπορεί να γίνει πιο βαριά κι από μια πολύωρη κουβέντα με φωνές και εντάσεις... Ο Μαζωνάκης τον άκουγε. Δεν του έδωσε συμβουλές. Δεν του είπε το τυπικό «μην στεναχωριέσαι, όλα καλά θα πάνε». Απλώς τον άκουγε. Κάποια στιγμή σηκώθηκε. -"Δώσε μου το τηλέφωνό της". Την πήρε από το προσωπικό του τηλέφωνο. Θυμάμαι ακριβώς τα λόγια του: -"Κοπελιά, ο Γιώργος ο Μαζωνάκης είμαι. Δε σε ξέρω. Αλλά εδώ δίπλα μου έχω έναν πολύ γλυκό άνθρωπο. Τον μπαμπά σου. Κι όταν τον δεις και βρεθείτε, σε παρακαλώ, κάν' του μια αγκαλιά και κάν'το για πάρ'τη μου". Έκλεισε το τηλέφωνο. Έδωσε το χέρι στον άνθρωπο, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη, του έκλεισε το μάτι κι επέστρεψε στην πίστα για τις τελευταίες πρόβες. Λίγο αργότερα έκανε το πρόγραμμά του. Τραγούδησε μπροστά σε εκατοντάδες ανθρώπους. Τον χειροκρότησαν, τον αποθέωσαν, φώναξαν το όνομά του. Όμως εκείνη τη στιγμή, δεν είχε φερθεί σαν κανένας ψωνισμένος με μπλαζέ ύφος «σταρ» της κακιάς ώρας, απ'αυτούς που συνηθίζουν να το παίζουν βαριά πεπόνια χτίζοντας τον δήθεν μύθο τους. Ήταν απλώς ένας άνθρωπος που είδε έναν άλλον άνθρωπο να πονάει και στάθηκε δίπλα του. Έστω για εκείνα τα τρία-τέσσερα λεπτά που κράτησε το σκηνικό. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πραγματικό μεγαλείο. Όχι να σε χειροκροτούν και να σε αποθεώνουν οι πολλοί. Αλλά να μπορείς, μέσα σε μια νύχτα γεμάτη φώτα, να προσέξεις τον έναν άνθρωπο που στέκεται μόνος στο σκοτάδι. Να σταθείς δίπλα του. Να τον ακούσεις. Να του δώσεις, έστω για λίγα λεπτά, την αίσθηση πως δεν είναι μόνος. Την ώρα που όλοι κοιτούν εσένα, εσύ να κοιτάξεις κάποιον άλλον. Και στην τελική ίσως αυτό να έλειπε κι απ'τον ίδιον:κάποιος να τον κοιτάξει στα σκοτάδια του.

In a world dominated by a distorted and distorting aesthetic, by homogenized faces and savage surgery By tattoos, piercings, nose rings, blue bangs, sausage lips By the “Kardashian face” of mortal boredom, where every influencer is a copy-paste of the one before her in the scroll Where they all think they’re hot but are simply overdone, with ten thousand dollars of annual maintenance, like the façade of a country church Here comes Catherine, Princess of Wales, with her breathtaking aesthetic 💜💎 She is not only, to me, the most beautiful Princess in the world She is a symbol, a universal aesthetic The last bastion of what feminine beauty has always been The beauty the Greeks sculpted, the Renaissance painted, the Neoclassicists desired, the cameos reproduced It is the eternal feminine That womanly charm that lifts you upward and makes you understand that art, music, poetry and beauty share a common, higher matrix: inspiration A magnificent Princess The fortress of aesthetic integrity in the modern world ✨

Κτηματολόγιο: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη νέα ψηφιακή διαδικασία για διορθώσεις ορίων και τετραγωνικών enikonomia.gr/economy/ktimat…

Υπάρχει λύση στο χάος της ιδιωτικής υγείας: 👉 Ανεξάρτητος έλεγχος και αδειοδότηση παρόχων με βάση τα απόλυτως τεκμηριωμένα και διεθνώς παραδεδεγμένα. 👉 Διαφάνεια και λογοδοσία, αλλά και όριο δύο θητειών στις διοικήσεις των Ιατρικών Συλλόγων. #Υγεία #μαζω #Μαζωνάκης

@ELENTHEODR4920 Έστω, αλλά ρε φίλε πάρε κι έναν συνοδό μαζί σου. Σε κλινική πας (ο Θεός να την κάνει) μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε, να μην έχεις έναν άνθρωπο να πάρει έστω ένα τηλέφωνο για σένα; #Μαζωνάκης

Όταν στο Κολωνάκι πεθαίνει αβοήθητος, στο έλεος τσαρλατάνων, πασίγνωστος τραγουδιστής σε ένα χώρο.."ευεξίας" δηλωμένο σαν ιατρείο που είχε.. "ελεγχθεί"..τρείς! φορές από τον ΙΣΑ κάποιος πρέπει να ελέγξει τους ελεγκτές και τον τρόπο διενέργειας αυτών των ελέγχων μήπως βρεθεί άκρη.

@papadimi Γνωστή έκανε υδροθεραπεια εντέρου και έπαθε διάτρηση και την έτρεχαν αρων αρων σε δημόσιο νοσοκομείο και έφτασε μέχρι ΜΕΘ.

Να απαντήσει ο ΙΣΑ με ποια επιστημονική λογική αδειοδότησε τα μηχανήματα Οζονοθεραπείας και Υδροθεραπείας εντέρου σε αυτό το ιδιωτικό ιατρείο της ανιδείκευτης.

Ακούω εκπροσώπους του ΙΣΑ να προσπερνούν χαριτωμένα την υδροθεραπεία εντέρου που έκανε η Γάκα παραδεχόμενοι ότι αυτό, όπως και η οζονοθεραπεια, ήταν σε γνώση τους και απλώς κρύβονται πίσω από την πλασμαφαίρεση που «δεν γνώριζαν» για να ικανοποιήσουν τους δημοσιογράφους. Ντροπή

Η σιωπή είναι συνενοχή. Και ναι, ο Ιατρικός Σύλλογος είναι συνένοχος. Όπως συνένοχοι είμαστε, σε έναν βαθμό, και εμείς οι ίδιοι οι γιατροί — και βάζω πρώτα τον εαυτό μου μέσα. Γιατί όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε τι συμβαίνει εκεί έξω. Γνωρίζουμε τι γίνεται με τα πολλά «ιατρεία», με πρακτικές που κάθε άλλο παρά τιμούν την ιατρική, με ανθρώπους που εκμεταλλεύονται την ανάγκη, την άγνοια ή την ευάλωτη θέση ενός ασθενούς. Τα συζητάμε μεταξύ μας, τα σχολιάζουμε στους διαδρόμους, τα γνωρίζουμε. Αλλά δημόσια; Σιωπή. Γιατί «πού να μπλέκεις τώρα;». Γιατί τα ψάρια είναι μεγάλα. Και όλοι ξέρουμε πως, σε αυτό το σύστημα, στο τέλος το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Και κάπως έτσι διαιωνίζεται η σαπίλα. Ζούμε σε μια κοινωνία που συχνά επιβραβεύει το εύκολο χρήμα, τη λαμογιά, το «φαίνεσθαι», τις δημόσιες σχέσεις και την επίδειξη, αντί για την ουσία, την επιστημονική επάρκεια, την εντιμότητα και τον σεβασμό στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου. Και ναι, ντρέπομαι. Ντρέπομαι γιατί γνωρίζω πάνω-κάτω τι συμβαίνει και, κάποια στιγμή, επέλεξα κι εγώ να κοιτάξω τη δουλειά μου. Να κάνω σωστά αυτό που μπορώ. Να είμαι σωστή απέναντι στους ασθενείς μου και να αφήσω τους υπόλοιπους να κάνουν ό,τι κάνουν. Και την ίδια στιγμή ξέρω ότι κάπου αλλού, την ίδια ακριβώς ώρα, κάποιος «συνάδελφος» μπορεί να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί έναν ασθενή. Δεν είναι ότι δεν προσπάθησα. Όσες φορές προσπάθησα να αλλάξω έστω και κάτι σε αυτό το σάπιο σύστημα, βρέθηκα αντιμέτωπη με απειλές, χλευασμό, απαξίωση και απομόνωση. Γιατί όταν τολμάς να ακουμπήσεις τα συμφέροντα κάποιων, ξαφνικά δεν είσαι «συνάδελφος». Γίνεσαι ενοχλητική. Και κάπως έτσι μαθαίνεις να σωπαίνεις. Όχι επειδή δεν έχεις κάτι να πεις. Αλλά επειδή έχεις καταλάβει το κόστος του να μιλήσεις. Γι’ αυτό, κάποια στιγμή, επέλεξα να σταματήσω να ασχολούμαι με όλους εκείνους που νομίζουν ότι έχουν εξουσία, που θεωρούν ότι είναι «κάποιοι» και ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς συνέπειες. Κοιτάω τη δουλειά μου. Κάνω το καθήκον μου απέναντι στους ανθρώπους που μου εμπιστεύονται την υγεία τους και προσπαθώ τουλάχιστον να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπω. Βλέπω. Ξέρω. Και, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ξέρω ότι η σιωπή μας είναι ένα από τα πράγματα που επιτρέπουν σε αυτή την κατάσταση να συνεχίζεται. Γιατί τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που κάνουν τα στραβά μάτια. Είναι και όλοι εμείς που τα βλέπουμε και λέμε: «Δεν βαριέσαι… πού να μπλέκεις τώρα;»#Μαζωνακης

Πιστεύω ότι πλασμαφαίρεση,μια συγκεκριμένη και πολύπλοκη ιατρική πράξη δεν γινόταν εκεί μέσα... Όσο ψέκι και να είσαι και απέξω από την Ιατρική να έχεις περάσει λίγο μυαλό το έχεις... Γύρευε τι παπάτζα πωλούσαν στους αφελείς και αδαείς και τι επικίνδυνες βλακείες έκαναν.....

Το τι ταλαιπωρία και οικονομική αφαίμαξη τραβάνε οι χρήστες ουσιών πάσης φύσεως και οι οικογένειές τους από ... "ειδικούς" και "καινοτόμες θεραπείες",δεν περιγράφεται με λόγια γιατί πρέπει να το ζήσει κανείς από κοντά...🤬

Δείτε τη διαδικασία της πλασμααφαίρεσης,όπως την περιγράφουν οι ειδικοί, και ΑΝ αυτή θα γινόταν σε αυτόν χώρο, από τη συγκεκριμένη, τότε οι εξελίξεις είναι μονόδρομος...🤬 "Εγώ πρότεινα στον Μαζωνάκη την πλασμαφαίρεση, είπε η γιατρός της Stem Cell..." protothema.gr/greece/article…

Καθώς προέρχομαι από ιατρική οικογένεια,μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι να βλέπω τον κάθε κομψευόμενο μλκα να θησαυρίζει πουλώντας επικίνδυνη παπάτζα, ελέω ΙΣΑ και Πολιτείας,όταν οι γιατροί των δημοσίων νοσοκομείων λιώνουν στα πόδια τους για ψίχουλα... Αεί σιχτίρ γλίτσες...