อค🌚🏳️‍🌈 @_binary_ig

ทุกคนครับบบบ Interstellar พร้อมวงออร์เคสตราบรรเลงสด 🧑🏻‍🚀 เจอกัน 28 ตุลา รอบนี้ TPO ไปแสดงถึงกลางเมืองเลยด้วย! เลิศไม่ไหว ตื่นเต้นมากกกกกกกกก

The Odyssey HD Wallpapers 💥

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

บันทึกคร่าวๆ ถึง The Odyssey ของคริสโตเฟอร์ โนแลน 1. ดูหนังจบแล้วทำให้มองย้อนไปในผลงานเก่าๆ แทบทุกเรื่องของคริสโตเฟอร์ โนแลน แล้วเหมือนมันเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่ทำให้เห็นว่า ลำนำของโฮเมอร์เรื่องนี้มีอิทธิพลกับโนแลนมากแค่ไหน มันทำให้เราได้เห็นว่า ไม่เพียงแค่ธีมว่าด้วยการเดินทางกลับไปหาคนรักแบบเดียวกับโอดิสูตเท่านั้นที่มีอยู่ในงานเด่นๆ ของโนแลนมาตลอด แต่การเล่าเรื่องแบบไม่เป็นเส้นตรง หรือ non-linear ดั้งเดิม, การเล่าแบบให้มีหลายเหตุการณ์คู่ขนานกันไปโดยมี time line ที่แตกต่างกัน การใช้ flashback ที่มีอยู่เดิมใน The Odyssey ต้นฉบับ ก็มีอิทธิพลต่อการเล่าเรื่องของโนแลนที่ใช้ในหนังเหล่านั้นด้วย รวมเป็นถึงปมของฮีโรคว่าด้วยความรู้สึกผิดที่เห็นได้ใน Oppenheimer และในตัวเอกอีกหลายเรื่องของโนแลนก็น่าจะได้อิทธิพลจาก The Odyssey เช่นกัน เมื่อภาพจิ๊กซอว์นี้ลงล็อคแล้ว ก็อดคิดไม่ได้ว่า หรือว่างานที่ผ่านมาของโนแลนที่เล่นกับเส้นเหตุการณ์ การทดลองเกี่ยวกับการเล่าเรื่องหลายเหตุการณ์ที่คู่ขนานกัน แต่คนละเวลา คือการฝึกฝีมือเพื่อมาใช้กับผลงานล่าสุดเรื่องนี้ของเขาด้วย เพราะมันเล่าได้เป๊ะเหมือนคนที่ได้ผ่านการทดลองทำมาแล้วจนรู้ว่าอะไรที่ใช้ได้ อะไรที่น่าใช้ และอะไรที่ไม่ควรมาใช้ ซึ่งทำให้มหากาพย์ที่วิธีการเล่าซับซ้อนเรื่องนี้ ไม่เพียงแต่ย่อยง่าย แต่ยังสนุก ตื่นเต้น และน่าติดตาม 2. โนแลนจบวรรณคดีมา ไม่ได้จบฟิล์ม และน่าจะได้อ่าน The Odyssey หลายรอบจนเข้าเส้น ในแบบที่พอเอามาเล่าในแบบของตัวเองแล้ว ไม่เพียงรักษาหัวใจและเสน่ห์ดั้งเดิมไว้ได้ แต่ยังใส่สิ่งใหม่เข้าไปที่ไม่เพียงไม่ขัดกัน แต่ยังส่งเสริมกัน และจับต้องได้สำหรับคนรุ่นใหม่ เป็นตัวอย่างที่เอาไปสอนสำหรับผู้เรียนวรรณคดีและผู้เรียนสื่อได้เลยว่า เราจะดัดแปลงงานคลาสสิคยังไงให้ร่วมสมัย และทำยังไงไม่ให้งานคลาสสิคที่มีแก่นเรื่องเป็นสากลต้องตาย แต่ยังถูกพูดถึงต่อได้อย่างเป็นอมตะ 3. แม้จะมีความกังขาอยู่บ้างในการคัดเลือกนักแสดงในทีแรก แต่ก็มั่นใจว่าโนแลนน่าจะตั้งใจอะไรบางอย่างเอาไว้ด้วยการคัดเลือกนักแสดงที่ (ขอยืมคำของเพื่อนที่ไปดูด้วยกันมาใช้) มีความสหประชาชาติมาก เพราะมีทั้งคนเอเชีย คนดำ แขก คนยุโรป คนยิว คนอเมริกาใต้ คนอเมริกัน และคนข้ามเพศ มารับบทเด่นแตกต่างกัน มีความเป็นอะไรที่มากกว่าการมีทีมนักแสดงที่หลากหลาย (diverse cast) แต่ยังเป็นกุศโลบายสำคัญในการใช้เล่าเรื่องราวที่อยู่ระหว่างบรรทัดด้วย มันทำให้ความเป็นสากลของแก่นเรื่องว่าด้วยการล่มสลายของอารยธรรมและการต่อต้านสงครามเด่นชัดมากขึ้นและเข้าถึงคนทุกกลุ่ม ผ่านการมีนักแสดงหลากหลายเหล่านี้ มันไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าแค่เป็นเรื่องของคนกรีกโบราณที่อาจเป็นบทเรียนให้คนขาว แต่เราต่างเป็นหนึ่งในเรื่องราวนั้น อาจได้รับผลกระทบเหมือนกัน และหันมามองโลกที่เราอยู่ร่วมกันถึงความขัดแย้งในโลกยุคปัจจุบัน และการคัดเลือกนักแสดงบางคนก็ชวนให้นึกถึงการที่คัดเลือก เจมี่ ฟ็อกซ์ มารับบทนำใน Django Unchained, หรือการเลือกเอียน แมคเคลเลน มารับบทเป็นแม็กนีโต ใน X-Men, การเลือกจูดี้ เดนช์ มารับบทเป็นเอ็มในหนังเจมส์ บอนด์ หรือการคัดเลือกเอซรา มิลเลอร์ มารับบทใน Fantastic Beasts and Where to Find Them มันมีนัยแฝงระหว่างบรรทัดในการคัดเลือกนักแสดงเหล่านี้ ที่ผู้สร้างอาจไม่ได้เล่าผ่านตัวหนัง แต่ป่านการ casting นักแสดงที่รับบทนั้นๆ ในหนัง เป็นต้นว่า ให้เบนนี ซาฟดี้ ที่เป็นคนเชื้อสายยิว และแทบไม่เผยโฉมหน้าให้เราได้เห็นแบบเต็มเลยทั้งเรื่อง ที่ทุกการปรากฏตัวแล้วชวนให้นึกถึงเฮเดสมารับบทเป็นอาร์กาแมมนอนผู้กระหายสงครามและใช้การลักพาเฮเลนมาเป็นข้ออ้าง และให้ ลูปิตา นยองโก มารับบทเป็นเฮเลน กับ คลีเทมเนสตรา (ที่เธอแทบจะเป็นโฉมหน้าแทนคนทั้งกรุงทรอยทั้งเรื่อง) หญิงสาวที่กลายเป็นชนวนสงครามและได้กลายเป็นผู้ล้างแค้น รวมถึงการให้โรเบิร์ต แพททินสัน มารับบทเป็นแอนติเนียส ตัวร้ายของเรื่อง ที่หนังมีการจับให้มาเปรียบเทียบกับตัวละครซินอนของเอลเลียจ เพจ ที่เป็นผู้ชายข้ามเพศ ชวนให้นึกถึงการตั้งคำถามแบบ The Man Who Was Almost a Man ว่าคนแบบไหนกันที่ควรถูกเรียกว่า “เป็นชายชาตรี” 4. The Odyssey เป็นเรื่องที่เราตื่นเต้นน้อยที่สุดที่จะไปดูของโนแลน เพราะเคยเรียนเรื่องนี้สมัยมหาวิทยาลัยแล้วไม่ชอบ เพราะรู้สึกว่าอ่านยาก เข้าใจยาก ไม่สนุก ไม่เข้าใจตัวละคร และน่าจะทิ้งไปเลย ไม่อ่านต่อ เลือกทิ้งคะแนนข้อสอบจากเรื่องนี้ไปมุ่งที่เรื่องอื่นแทนไปเลย แต่กลายเป็นว่า โนแลนไม่เพียงได้เล่าเรื่องได้สนุกและยอดเยี่ยมเท่านั้น มันทำให้เราเข้าถึงสิ่งที่ไม่เคยอินได้ด้วย ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่ามันทันสมัยมาก น่าจะเป็นผลงานที่เราชอบกว่าหลายๆ เรื่องของโนแลนเลย #movietwit #TheOdysseyTH

แค่นี้ก็ตลกแล้วอะ กุจะทำอะไรกินวะ565555555

กินเหล้าทุกปีเลยน้า #วันพืชมงคล #พระโคเสี่ยงทาย

Claude users right now

เริ่ดนะ

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

มาอัพเดทกันครับว่า Claude Design ที่ออกมาใหม่วันนี้คืออะไร และทำอะไรได้บ้าง อ่านสรุป พร้อมภาพตัวอย่างการใช้งาน ได้ที่บทความนี้เลย vibecodingthailand.com/blog/claude-de…

THIS IS INSANE 🔥 Most people spend YEARS on language apps and still can’t speak. Claude did in 4 weeks what Duolingo couldn’t fix in 4 years. Here are the prompts 👇🏽👇🏽

Thomas Bossard

มึงอย่าบอกนะว่าการจับมือภูมิใจไทยวันนี้ไม่ได้เป็นการสร้างฐานเสียงให้อีอนุทินในอีก 4 ปีข้างหน้าอะ

ติดตามสถานะเคสต่าง ๆ ได้ที่: report69.pplethai.org

ถึง ติ่งส้มและนางแบก ถ้าใจยังศรัทธาในประชาธิปไตย เค้าก็คือเสียงส่วนมากจริง ๆ วันนี้เราเป็นแค่เพียงเสียงส่วนน้อย แต่ไม่ได้แปลว่าเราจะน้อยไปตลอด 4 ปีหน้าค่อยมาร่วมเถียงร่วมด่ากันใหม่ ระหว่างนี้เรามารุมด่าพวกมันแบบตอนปี 62 กันเถอะค่ะ รัก นางแบกคนสุดท้าย

ชัยชนะของรัฐธรรมนูญ 2560 คือแบ่งแยกส้ม—แดง สู่ความอ่อนแรงของฝ่ายก้าวหน้า ก่อนการเลือกตั้ง 2566 แทบไม่มีสัญญาณว่าพรรคสีส้มกับพรรคสีแดงจะแตกคอกันใหญ่โต เพราะคนที่ติดตามการเมืองมาสักระยะย่อมมองเห็นว่า สีส้มกับสีแดงมีความแตกต่างกันในระดับนโยบายเท่านั้น แต่ภาพใหญ่คือการชูอุดมการณ์ประชาธิปไตยคล้ายกัน โดยเฉพาะการไม่ร่วมรัฐบาลกับพรรคทหารจำแลง ชลน่าน ศรีแก้ว หัวหน้าพรรคเพื่อไทยขณะนั้นย้ำแล้วย้ำอีกว่า “มีลุงไม่มีเรา” ข้อความนี้แทบจะเป็นอันเดียวกันกับพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรคก้าวไกล ที่บอกว่า “มีเราไม่มีลุง” หลังการเลือกตั้งพรรคก้าวไกลได้ สส. อันดับ 1 ด้วยจำนวน 151 ที่นั่ง พรรคเพื่อไทยได้ 141 ที่นั่ง ลองนึกดูว่าในสถานการณ์ปกติ หาก สส. ของสองพรรครวมกันจะกลายเป็นรัฐบาลที่แข็งแกร่งเพียงใด 14 พฤษภาคม 2566 แม้ผลการนับคะแนนอย่างเป็นทางการยังไม่เสร็จสิ้น แต่พิธา ลิ้มเจรัญรัตน์ ก็ประกาศชัดว่า สองพรรคการเมืองจะร่วมกันเป็นแกนหลักในรัฐบาล ทั้งยังชี้ว่า ผลการเลือกตั้งสามารถสรุปขั้นต้นได้ว่า จะไม่เกิดรัฐบาลเสียงข้างน้อยแน่ 15 พฤษภาคม 2566 แพทองธาร ชินวัตร กล่าวในการแถลงข่าวผลการเลือกตั้งว่า พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ โทรหา และตนเองแสดงความยินดีกับพรรคก้าวไกลที่ได้เสียงข้างมากจากประชาชนเพื่อมาจัดตั้งรัฐบาล กล่าวกันว่า สถานการณ์ช่วงนั้นคือ ต่างฝ่ายต่างยินดีซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะพรรคเพื่อไทยที่เคยเป็นพรรคอันดับหนึ่งมาตลอดก็พร้อมเล่นบทพระรองช่วยประคองพรรคก้าวไกลเป็นรัฐบาล และสนับสนุนพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ทว่าความชื่นมื่นดังกล่าวกลับกลายเป็นสภาวะชั่วคราวเท่านั้น เพราะด่านสำคัญหลังการเลือกตั้งคือ การทำให้สมาชิกวุฒิสภา (สว.) อีก 250 คน ยกมือสนับสนุน เพราะกลไกของการเลือกนายกรัฐมนตรีคราวนั้นถูกกำหนดเอาไว้ว่า นายกฯ ต้องได้รับเสียงสนับสนุนเกินกึ่งหนึ่งจากทั้งสองสภา คือ สส. 500 คน และ สว. 250 คน ซึ่งหมายถึงพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ต้องได้ 376 เสียงขึ้นไป แต่ผลกลับกลายเป็นว่า แม้สภาล่างจะยกมือให้พิธาถึง 311 เสียงจากทั้งพรรคเพื่อไทยและพรรคอื่นรวม 8 พรรคการเมือง แต่ก็ได้รับการสนับสนุนจากสภาสูงเพียง 13 เสียง ผลคือ 324 เสียง ทำให้พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ เป็นได้เพียง The Almost Prime Minister เท่านั้น ไม่ใช่นายกรัฐมนตรีไม่อาจเป็นสีส้ม แต่เงื่อนไขอื่นของ สว. ซึ่งเป็นตัวแปรสำคัญของการเลือกนายกรัฐมนตรี คือ แม้เพื่อไทยเป็นผู้นำรัฐบาลและต่อให้นายกรัฐมนตรีมาจากพรรคเพื่อไทย แต่หากมีพรรคก้าวไกลอยู่ในพรรคร่วม สว. ก็จะไม่ยกมือให้อยู่ดี จากที่ทั้งส้มและแดงประกาศหาเสียงมาตลอดว่า “มีลุงไม่มีเรา” กลายเป็น “มีแดงไม่มีส้ม” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา นำไปสู่ความบาดหมางร้าวลึกจนถึงปัจจุบัน จากยื่นดอกไม้ก็กลายเป็นทุ่มกระถางใส่กันในทุกระดับชั้นของสีเสื้อ ทั้งที่หากมองกันในระดับภาพใหญ่ อุดมการณ์ของทั้งสองพรรคก็แทบไม่ได้เคลื่อนจากจุดเดิมมากนัก และทั้งคู่ต่างตกเป็นฝ่ายถูกกระทำจากกลไกของรัฐธรรมนูญอย่างร้ายกาจ ไม่ว่าจะตัดสิทธิ์ทางการเมือง ยุบพรรค ตัดสินให้พ้นนายกรัฐมนตรี โดยเฉพาะการได้มาของ 250 สว. ที่สืบทอดอำนาจจากรัฐบาล คสช. และ 200 สว. ชุดปัจจุบันที่มาจากวิธีการเลือกกันเองอันซับซ้อนที่สุดในประวัติศาสตร์โลก แม้การเลือกตั้ง 2569 จะต่างจากการเลือกตั้งคราวที่แล้ว เพราะไม่มี 250 สว. มาจุ้นในการเลือกนายกรัฐมนตรีแล้ว แต่ความสัมพันธ์ของทั้งส้มแดงที่ถูกนิยามว่า เป็นฝ่าย Progressive เหมือนกันก็ยากจะประสาน ที่ผ่านมานอกจากมีการทะเลาะกันอย่างรุนแรงระหว่างกองเชียร์ ในเวทีหาเสียงก็สาดน้ำลายใส่กันไม่เว้นวัน จากคู่กรณีที่เคยอยู่ระหว่าง Progressive กับ Conservative กลับตาลปัตรเป็นระหว่างส้มกับแดงเสียอย่างนั้น ผมทราบดีว่า การทบทวนประวัติศาสตร์ระยะใกล้นี้เป็นเรื่องการเอามะพร้าวห้าวมาขายสวน แต่ก็เช่นกันที่ผมพบว่า ข้อถกเถียงที่ผ่านมาต่อความเลวร้ายของรัฐธรรมนูญ 2560 มักวนเวียนในเรื่องข้อกฎหมายรายมาตรา และการได้มาของสมาชิกวุฒิสภาที่เป็นอุปสรรค เป็นทั้ง bug และกับดักของขบวนการประชาธิปไตย กระนั้นผมอยากขีดเส้นใต้เพียงเล็กน้อยว่า เป้าหมายสำคัญของฝ่าย Conservative คือ "การแบ่งแยกและปกครอง" (Divide and Conquer) แม้รัฐธรรมนูญฉบับ 2560 จะมีปัญหาในตัวของมันเอง แต่เห็นได้ชัดว่า มันประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวดกับการทำให้ฝ่าย Progressive อ่อนแอ การถกเถียงใดๆ ที่เอาความถูกใจเป็นที่ตั้ง “ไม่ควร” ลืมรากของปัญหาว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ และไม่ต้องบอกอีกครั้งกระมังว่า เราควรเอายังไงกับรัฐธรรมนูญ 2560 --- เรื่อง: โกวิท โพธิสาร #เลือกตั้ง #ประชามติ #เพื่อไทย #ประชาชน

วันสุดท้ายของการหาเสียง อยากฝากไว้ว่าถ้าไม่อยากเห็นเท้งในภาพนี้ กาพรรคประชาชนให้ถล่มทลาย กาทั้ง2ใบ ชนะให้ขาดชนะจนพรรคอันดับ 2 กับ 3 ไม่กล้าจัดตั้งรัฐบาลแข่ง กาให้มากกว่าเยอะ ให้เขารู้ว่าใครคือเจ้าของผู้แท้จริงของเรือลำนี้ ต่อไปนี้จะได้ไม่มีใครกล้าถีบเราลงเรืออีก #เลือกตั้ง69

อย่างเดือด🔥 ฟาดๆ ธรรมนัส สุริยะ สมศักดิ์ สุชาติ (ไม่มีเซ็นเซอร์)

อห อยู่ๆ พี่ต๋อมก็ทำให้คนทั้งสนามเสียน้ำตากันแบบไม่ได้คาดคิด สปีชที่มันแน่นอก 4 นาทีไม่ได้ตัด ถ้าช่วงไหนเฟรมไหวๆ คือน้ามตาไม่ไหว 😭🧡 #พรรคประชาชน4️⃣6️⃣

กุไม่ไหวว่ะ 😭

มาสร้างวันนั้นด้วยกันอีกครั้ง 8กุมภา กาส้ม2ใบ เปลี่ยนประเทศนี้ไปด้วยกัน #พรรคประชาชนเบอร์46